توشهی راه: مصاحبهی جی. رنتیلی با کورت وانهگات
ترجمهی امیرمحمد شیرازیان
رنتیلی: چه شد که به زندگی خلاقانه روی آوردید؟ چه در مقام نویسنده، چه هنرمند. وانهگات: من کل عمرم رو نقاشی کشیدم، اون هم فقط برای دل خودم، بدون اینکه واقعاً دنبال نمایشگاه و اینجور بساطها باشم. کار خیلی لذتبخشیه و به همه هم پیشنهادش میکنم. همیشه به بقیه میگم برین سراغ یه هنر، اصلاً هم مهم نیست چهقدر توش خوبین یا بد، چون اینجوری خودِ «شدن»¹ رو تجربه میکنین و همین باعث میشه روحتون تو این مسیر بالنده شه. فرقی نداره چی باشه؛ آواز خوندن و رقصیدن، یا نوشتن و نقاشی کردن و ساز زدن. مسئولهای مدارس امروز حالم رو بد میکنن با کارشون، اینکه هنر رو از برنامههاشون حذف میکنن، چون میگن هنر برای آدم نون و آب نمیشه. خب، خیلی کارهای ارزشمند دیگه هم هستن که اصلاً نمیشه ازشون پولی درآورد. (میخندد) اینها راههای دلچسبیان واسه اینکه زندگی دلچسبتری بسازیم. من اگه الان کارم تو نقاشی یه تکونی خورده و گرفته، فقط بهخاطر اینه که آدم معروفیام. وگرنه مردم تره هم براشون خرد نمیکردن، البته که اشکالی هم نداره. فقط برای لذت خلق کردن کشیدمشون. بعضی وقتها با نقاشها و هنرمندهای واقعی گپ میزنم تا ببینم کِی تو کارشون حسابی به اوج سرمستی میرسن و جوابشون همیشه خودِ «انجام دادن» کاره. بقیهی ماجرا، حالا میخواد بهبه و چهچه منتقدها باشه یا کلهپا شدن اثر، براشون با باد هوا فرقی نداره. همون «انجام دادن»ـه که مهمه، همون «شدن». بقیهش واقعاً هیچ اهمیتی نداره. پانویس:
۱. Becoming: مفهومی فلسفی است و به فرایند پویای رشد و خلق مداوم خویشتن اشاره دارد. در این دیدگاه، انسان بهواسطهی هنر از سکون فاصله میگیرد و مدام خودش را از نو میسازد.
#توشهی_راه #مصاحبه #کورت_وانهگات #جی_رنتیلی #امیرمحمد_شیرازیان #هنر
نشر اسب • سر در پی افقها
وبگاه | 
گروه | 
پیامگیر 
حمایت از ما
