هر جا گفته شود جهان مادی بی ارزش است بدن اهمیتی ندارد زمین پست است بازار و رفاه و آبادانی امور فرومایه اند، یا انسان باید در یک کل مبهم مانند دولت ،طبقه ،ملت ،تاریخ، دیالکتیک امت حزب یا مرشد حل شود با صورتی از عرفان ضد آزادی روبه رو هستیم.
این عرفان ممکن است لباس دین بپوشد یا فلسفه یا روشنفکری با سوسیالیسم، یا ناسیونالیسم یا حتی اخلاق و معنویت.
دین حقیقی، نقطه مقابل این منطق است. دین نمی گوید زمین را رها کن؛ میگوید زمین را آباد کن دین نمی گوید ثروت بد است؛ می گوید به خاطر ثروت، حق دیگران را باطل نکن دین نمیگوید بدن بی ارزش است؛ می گوید بدن حرمت دارد. عرفان، انسان را از زمین و مالکیت جدا میکند؛ دین انسان را خلیفه خداوند بر زمین می داند.
🪶پ.ن: دین حقیقی انبیاء و اهل بیت علیهمالسلام را خلیفۀ حقیقی میداند (ر.ک: احادیث ذیل بقره : ۳۰)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ