آنان

چه دالّ روشنی شعر را در مرزهای غبارآلود احساسات روزانه و زوایای مخفی ذهن و زبان ما به زبان ممتازی که شعرش می‌خوانیم تبدیل می‌کند؟ شاید در تمام تاریخ شعر چیزهایی را به تجربه و مواجهه با زبان ممتاز شناسایی کرده باشیم و این میزانی که به دست آوردیم آن چیزی نباشد که در آینده‌ی بی‌نهایت خلق خواهد شد، اما…

بورخس می‌گوید: «اگر بخواهید، غزلی بگویید، الگویی پیش رویتان است، و آن قالب غزل است... پس پیشاپیش چیزی در اختیار دارید و خواننده می‌تواند شکل آن را پیش‌بینی کند... پس از آن باید واژه‌های هم‌قافیه را پیدا کنید. این واژه‌های هم‌قافیه دامنه‌ی کارتان را محدود و آسان‌تر می‌کند. این بدان معنی نیست که من شع…

بسطِ ناممکن وقتی چیزی در نهایت فشردگی قرار می‌گیرد، تمام ساختمان و ساختار خود را از دست می‌دهد. اینجا دیگر بازگشت به حالت قبل ناممکن است. مثل ستاره‌ای که در بی‌نهایت فشردگی تبدیل به یک نقطه شود. در اینجا بسطِ دیگری رخ می‌دهد. یک بسط غیر ارادی؛ که یک «تحققِ ساختاری» است. وضعیتی که در آن «مرز» به ج…

یا باز نغمه‌ای شو یا گوش به دست تو می‌مانم با چند موجِ بی‌صدا که می‌بردت دریا با آواز یک دستِ رگ‌ها من هم می‌توانم شعله باشم که تنها. میثم فروتن

نه جان خود زندگی باشد، غلط زین‌جاست غافل را که جان دُرّی‌ست در خِلقت ز بهر زینت جانان سنایی

#بیدل_خوانی در پیکر چهارم و هفتم #بهرام_اردبیلی #بیدل : در این دریا به کامِ آرزو نتوان رسید، اما مَه اینجا بعدِ ماهی می‌کشد ماهی، به قلابی برو در کربلا دیگر مپرس از رمزِ استغنا شهیدِ ناز او از تیغ می‌خواهد دَمِ آبی #بهرام_اردبیلی : ۴ (شبانه‌ی لیلی به بازخوانی‌ی قیس) …

نمای استخوانی ما ما از نخست و از دردِ نخست و از اینکه استخوان دیدنیِ ما بابِ حسدِ مرجان‌های فرسوده است پنهانیم. پنهان به سپیده‌ای که تنها من جایِ تو بدانم و تقلّای دست‌ِ مُرده نیابدم مهدی یزدی

این سطر یک مقام است. امشب لحظات شگفت‌انگیزی با خطی از شعری از میثم فروتن داشتم. آن خط درخشان که بر نوار تاریک زمان طلایی می‌زند، این است: حمد تو راست که سیرابم نمی‌کنی. این نقطه، همان‌جایی است که تمامِ جست‌وجوها به پایان می‌رسد. وقتی این کلمات را دوباره تکرار می‌کنید، انگار تمامِ «زخم‌ها»، «سره…

[media, no text]

هنگامه از تبی کبود و شیب‌آلود، مِه از شیهه‌مند، شانه‌ی گریه‌ام شمشادی توفیده است از گریزی ناخوانا که نیمرخ‌اش در آدابی حنا تا قوزتر از افسوس را بی درنگ و سراسر پَرچین آه پروانه‌ها شد #بهناز_عباسی_رشتی آنان

سوگند به دیدن  که کرانه فاخته‌ای فتیله عود بود با دو پای جرز و جادو که رفتن‌اش باله‌های گریستن بود و در صداش قبله‌نما کاش تنفس بنفشه را مجروح می‌کرد و عشق همواره  از طواف تبخال و آبله و آه برایم جامه می‌دوخت. #بهناز_عباسی_رشتی متاسفانه مطلع شدیم امروز خانم عباسی به جهان باقی شتافتند. به خانواده …

آن است عیسی، پسر مريم، گفتاردرست و راست، آن‌که به شکّ می‌شوند در آن.《۳۴》 نسزد خدای را که فراگیرد هیچ فرزندی؛ پاک است و منزّه؛ چون که خواهد برگزارد کاری، همی گوید آن را: بباش، پس بباشد آن. 《۳۵》 سوره‌ی مریم، ترجمه‌ی ابوبکر عتیق نیشابوری سورآبادی. قرن پنجم. آنان

۷. پس خواهشی (الشّهوة) [از سر مهر] در مریم اوفتاد، و تن عیسی آفریده شد از آبی تحقُّقی از مریم (ماء مُحَقَّق) و از آبی توهّمی از جبریل (ماء متوهم)، که در نمِ آن نفَس (رطوبة ذلک النفخ) راه یافت [به مریم]، زیرا [دَمِشِ زندگان، یا اگر خواهی گو] نفخِ جسمِ حیوانی، خود تَرست و نمور ــ از آنچه از رکن آب اند…

به اوج که می رسد، شب؛ نشانه‌ی تمام است تمام و کمال. در انتظار امّا خورشید متولد خواهد شد. و من؛ در سپیده دم، کریم‌تر از مسیح شفا خواهم گرفت. #محمدرضا_حسنلو آنان

هنوز با همه دردم امید درمان‌ست که آخری بُوَد آخر، شبان یلدا را #سعدی آنان

بیتی از فال امشب ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت #حافظ دندان گربه هم غنیمت است: بوی خاک و بوی سرخ زمینه‌ی پرسه‌های پاست به این ساق قسم که از بدو در‌آمدم تا جای بغض را همیشه محفوظ بدارم مرثیه اینکه پیش‌تر کف دستم را مزه کردم بعد هم فالِ مادرم یاکریمِ نکویی…