@amookhtan
🔴 #حافظه_تاريخي
🔴 بخشی از ندامتنامه #عباس_میلانی (مورخ جعل و مجیزگوی سلسله پهلوی)در دادگاه (۱۳۵۶)
«نزدیک به ۵۰ سال پیش سردودمان پهلوی با اقدام متهورانه خود، تحولات بنیادی در ایران را آغاز و جامعه ایرانی را در مسیر تحول و پیشرفت قرار داده و #شاهنشاه_آریامهر بعد از دوران سیاه جنگ جهانی دوم در سختترین شرایط سیاسی و اقتصادی سُکّاندار کشتی ایران در اقیانوس متلاطم آن روز شدهاند و نیاز به توضیح نیست که ثمرات پُر برکت رهبری فرمانده عالیقدر ملت ایران چه ابعاد وسیع و اعجابآوری دارد...»
آقای #میلانی از ۱۴ دی ۱۳۵۵ تا ۱۸ فروردین ۱۳۵۶، یعنی به مدت سه ماه مشغول پُر کردن اوراق بازجویی بودهاند!! سالها بعد میلانی ادعا میکند که «ساواک #بخشهایی از اوراق بازجویی مرا در نگارش مقالهای علیه #کنفدراسیون استفاده کرد.»
اما خاطرات به جا مانده از زندانیان آن روزگار حاکی از آن است که در مدت سه ماهی که #عباس_میلانی مشغول نوشتن اوراق بازجویی بوده است: «عضدی دستور میدهد برایش چای بیاورند. به او و همسرش ملاقات میدهند، و ...»
اکنون این سؤال پیش میآید که آیا آن اوراق سیاه شده در طول سه ماه بازجویی، فقط شامل همان مطالبی هستند که بنابه ادعای آقای میلانی، ساواک بخشهایی از آن را «در نگارش مقالهای علیه کنفدراسیون استفاده کرد»؟ لازم است گفته شود این «بخشهایی» که آقای میلانی اشاره میکنند، در واقع بیشترین قسمتهای این جزوۀ پنجاه صفحهای را تشکیل میدهد.
واقعیت این است که آغاز و انجام کتاب و روش برخورد با موضوع، فصلبندیها، مباحث ایدئواوژیک، زبان عمومی و به ویژه اشارات پیاپی در متن، مثلا: «دکتر ملکزاده میلانی سپس شرح مبسوطی دربارۀ هر یک از گروههای متشکله کنفدراسیون نوشته و در ورای اختلاف نظرهای شخصی رهبران کنفدراسیون، به مسایل جنبی و در عین حال اساسی که در رابطه با تضادهای درونی کنفدراسیون است، اشاره میکند و دربارۀ اثرات انقلاب ایران در کنفدراسیون...» و جابهجا نقلقولهای بلندبالای آقای میلانی، هیچ شکی باقی نمیگذارد که این جزوۀ پنجاه صفحهای همان "بخشهایی" است که آقای میلانی سعی دارند آن را لوث کنند...
خوب است به این نکته نیز اشاره کنم تا شاید دلیل اطمینان خود به این امر که نویسندۀ این جزوه را کسی جز آقای عباس میلانی نمیدانم، روشنتر کرده باشم. اواخر سال ۱۳۵۳ و اوایل ۱۳۵۴، من در کمیته در یک سلول انفرادی زیر بازجویی بودم. دکتر #علی_شریعتی در سلول کناری من به سر میبرد و بعد به سلول روبروی من انتقال داده شد. طی این مدت تا زمانی که آزاد شد، او از بسیاری امتیازات برخوردار بود. اغلب اوقات درِ سلول او باز بود، غذای مخصوص داشت، میوه به وفور داشت، سیگار به فراوانی داشت، هفتهای یکبار سلمانی داشت، کتاب داشت، و از همه مهمتر قلم و دفتر و کاغذ داشت و اوقات خود را به نوشتن میگذراند. بعداً که کتاب او به نام #بازگشت_به_خویشتن" منتشر شد، دریافتم که آن کتاب محصول همان دوران و بهای آزادی او بوده است.!!!
✍️ ناصر رحمانینژاد
از مقدمهی جزوه/سند: "اسرار فعایتهای ضدایرانی در خارج کشو"ر، ناشر: ساواک ۱۳۵۵
@amookhtan
2
1September 1, 2026 124 6
