الحمدُ للهِ الذي أكرمَ الإنسانَ بنعمةِ العقلِ والعلم، ونسألُه أن يرزقَنا علمًا نافعًا وقلبًا شاكرًا وعملًا صالحًا.
الحمدلله
در ادامه نعمتهای خالقِ بینیاز، امروز بار دیگر، پس از سالها رنج، تلاش وشبزندهداری، پروردگار مهربان بر بندهای ضعیف خویش منّت نهاد و به لطف و توفیق بیکرانش، توفیقِ دریافت سند دوره عالمیه (ماستری) در رشته شرعیات و علوم اسلامی را نصیبم نمود.
این نعمت بزرگ را _نعمتی که نوری از جانب پروردگار عالم و نعمتی که سرشار از ثمره و فضیلت بی انتهایی است، و زبان از وصف عظمت آن عاجز است_ پیش از هرچیز با شکر خداوند متعال، گرامی میدارم؛ خدایی که هرچه داریم از او است و از جانب اوست، و هر گامی که در راه علم و فضیلت برمیداریم، به توفیق اوست.
و شکرانه این نعمت بزرگ را با بوسه بر دستان مهربان و با بوسه بر چشمانی سرشار از عطوفت و محبت بهجای میآورم؛ دستان و چشمانی که شبهای دراز و بیشماری را برای رسیدن من به این جایگاه علمی، و فراتر از آن، برای تحقق اهداف والای علمی، اجتماعی و خدمت به دین، ملت و بشریت، به درگاه رب العالمین بلنده کردهاند؛ چشمانی که با اشک، و دلهایی که با دعا و امید، مرا همراهی کردهاند و هرگز خستگی را در راه دعا به فرزند خویش نپذیرفتند. که همانا والدین عزیز و نور چشمانم _پدر گرامی و مادر عزیزم_ میباشند؛ همان دو گوهر بیبدیلی که هیچ موفقیتی را نمیتوان بدون دعای خیر و فداکاریهای آنان کامل دانست،
همچنین با قلبی سرشار از محبت و با اتحاف دعا برای روح پدربزرگ و مادربزرگ عزیزم _آنان که بیش از چشمانم دوستشان داشتم_ انجام میدهم؛ از خداوند متعال میخواهم که جایگاهشان را در جوار رحمت خویش بلند گرداند.
پس از فضل و توفیق پروردگار، این موفقیت را ثمرهی زحمت و تلاشهای شبانه روزی استادان گرامی خویش میدانم؛ به ویژه استاد عزیز و دلسوزم، الحاج قاری صاحب سید عبدالسمیع «رحمانی»، که هرچه آموختم و هرچه دارم، از لطف، تربیت و برکات ایشان است. و نیز جناب محترم استاد ضیاءاحمد «فاضلی» که از راهنمائیها و زحمات ارزشمند ایشان بهره بردهام، جناب محترم دوکتور محمد معصوم «عزیزی»، جناب محترم دکتور محمد نعیم «مسلم» و جناب محترم مولانا عبدالقدوس «امینی».
از درگاه خداوند بی نیاز میخواهم که زحمات همه استادان گرامیام را قبول نموده، بر علم، عمر، عزت و توفیق شان برکت عنایت نماید. و آنان را چراغی فروزان برای نسلهای آینده قرار دهد.
و در کنار همه این شکرگزاری ها، سپاس و قدردانی ویژهای دارم از خواهران عزیز و نور چشمانم، که در فراز و نشیبهای زندگی و در تکتک عرصهها همرکاب و همراهم بوده و کمک و یاریم کردند.
بار الها! این علم را تنها برایم حجت قرار مده، بلکه وسیلهای برای خدمت به دین، مردم و بشریت قرار بده؛ و توفیق عنایت فرما تا آنچه آموختهام، در راه رضای تو و خیر بندگان تو به کار گیرم.
و ما توفیقی إلا بالله عليه توكلت و إليه أنيب.
