مشورت
عبدالواحد
توفیق و سعادت نصیبم شد که در جلسهٔ مشورت هفتگی اساتید دارالعلوم زاهدان، که در دفتر حضرت شیخ‌الاسلام برگزار می‌شد، شرکت کنم. در این نشست، دربارهٔ پایبندی استادان و طلاب به نماز جماعت گفت‌وگو و تبادل نظر شد.
در این جلسه، استادان باسابقه و پیش‌کسوت، از جمله مولانا نذیر احمد سلامی، مفتی قاسمی و مولانا حافظ اسلام حضور داشتند. مولانا نذیر احمد سلامی در سخنی ارزشمند فرمودند که مردم به لباس علما اعتماد و اعتبار دارند. این سخن، مسئولیت بزرگی را متوجه اهل علم می‌کند؛ زیرا مردم لباس و عمامهٔ عالم را نشانه‌ای از علم، دیانت، امانت و تقوا می‌دانند.
این سخن خاطره‌ای را برایم زنده کرد. در یکی از سفرهای هوایی از تهران به زاهدان، شخصی ناشناس از من پرسید که آیا به زاهدان می‌روم؟ وقتی پاسخ مثبت دادم، گفت: «من دو کیلو طلا دارم؛ اگر به زاهدان می‌روی، آن را به آقای شکرزهی تحویل بده.» برایم بسیار عجیب بود که فردی بدون شناخت قبلی، تنها بر اساس ظاهر و لباس من، چنین امانت ارزشمندی را به من پیشنهاد کرد. این اتفاق نشان داد که اعتماد مردم به ظاهر و جایگاه اهل علم تا چه اندازه عمیق است.
البته این اعتماد، مسئولیت سنگینی نیز به همراه دارد. کسی که لباس علم و عمامه بر تن دارد، باید در گفتار، رفتار، معاملات، معاشرت و امانت‌داری بیش از دیگران مراقب باشد؛ زیرا رفتار او تنها به خودش مربوط نمی‌شود، بلکه می‌تواند بر اعتماد مردم به اهل علم اثر بگذارد.
از این رو، جلسهٔ مشورت برای من تنها یک نشست اداری نبود؛ بلکه یادآوری مسئولیتی بزرگ بود: عالم باید در عبادت، اخلاق، امانت‌داری و رفتار اجتماعی الگو باشد و حرمت جایگاه علم را حفظ کند.
امید است خداوند متعال به همهٔ اهل علم توفیق دهد که علم را با عمل، ادب، اخلاص و تقوا همراه سازند و چنان زندگی کنند که لباس و عمامهٔ آنان، نشانهٔ صداقت، امانت و مسئولیت‌پذیری باشد.
یکشنبه, ۵ مهر ۱۴۰۵
https://chat.whatsapp.com/Bzln3GnUtdY5PkMk0CneAS?s=cl&p=a&ilr=4&iam=0
۵ مهر ۱۴۰۵ ۱۵۳
