در سال ۱۲۷۵ قمری، برای تهیه نقشهای دقیق از دارالخلافه، موسیو کرشیش، معلم اتریشی دارالفنون، با همکاری شاگردان این مدرسه دست به کار نقشهبرداری تهران شد. گروه، دروازهها، محلهها و گذرهای شهر را بررسی و اندازهگیری کرد و اطلاعات بهدستآمده را روی نقشه آورد.
حاصل این کار، نقشهای با مقیاس ۱:۱۰۰۰ بود که جزئیات قابلتوجهی از تهران آن روز را ثبت میکرد؛ شهری که هنوز درون حصار قرار داشت و ساختار محلههای قدیمیاش حفظ شده بود. امروز این نقشه فقط یک سند فنی نیست؛ تصویری از تهران پیش از گسترش بزرگ پایتخت است.
با نگاه کردن به آن میتوان فهمید شهر قاجاری چه اندازه بود، محلههایش کجا قرار داشتند و پیش از خیابانکشیهای گسترده، چگونه سازمان یافته بود.