Порае аз шеъри “Маъбади муқаддаси ман” (Хонаи Помирӣ) МАЪБАДИ… — Аҷиб Ҷамол - эъҷодиёт — TG.ME

Порае аз шеъри “Маъбади муқаддаси ман” (Хонаи Помирӣ) МАЪБАДИ МУҚАДДАС  (ХОНАИ ПОМИРӢ) —————— Нахустмактаби ман! Саҷдагоҳу маъбади ман! Ту гоҳвораи заррини маърифат ҳастӣ. Барои мардуми соҳибтафаккури Помир, Ту остони нахустини илму хат ҳастӣ.   Чаҳор бурҷи ту эй маъбади муқаддаси ман, Чаҳор дояи айёми кӯдакии мананд. Тамоми панҷ сутуни шигифту мармузат, Фариштагони нигаҳбони зиндагии мананд.   Зи авҷи шӯълаи оташгаҳи ту бигрифтам, Раҳи садоқату эҳсону меҳру гармдилӣ. Фазову арсаи байни чаҳор деворат, Сарои амниятам буд дар дами тифлӣ.   Зи тобу равшании рахнаҳои равзанаат, Дамид дар дили ман нури равшанандешӣ. Шукӯҳу манзалату бузургии таърихат, Ниҳод дар дили ман пояи хушандешӣ.   Чу дар канори ту ҳар фард тарбият ёбад, Ҳамеша нақши ту дар равнақи ҳаёташ ҳаст. В-агар калому нукоти Аҷиб шуд машҳур, Каромату баракоти ту дар нукоташ ҳаст.   Аҷиб Ҷамол مَعبَدِ مُقَدَّس (خانۀ پامیری) نخست‌مکتبِ من! سَجده‌گاه و مَعبَدِ من! تو گاهوارۀ زرّینِ معرفت هستی. برایِ مردمِ صاحب‌تَفَکُّرِ پامیر، تو آستانِ نخستینِ علم و خط هستی. چهار برجِ تو ای مَعبَدِ مُقَدَّسِ من، چهار دایۀ ایّامِ کودکیِ منند. تمامیِ پنج ستونِ شِگِفت و مرموزت، فرشتگانِ نگهبانِ زندگیِ منند. زِ اوجِ شُعلۀ آتشگهِ تو بگرفتم، رهِ صداقت و احسان و مهر و گرم‌دلی. فضا و عرصۀ بینِ چهار دیوارت، سرایِ امنیّتم بود در دَمِ طفلی. زِ تاب و روشنیِ رخنه‌هایِ روزنه‌ات، دمید در دلِ من نورِ روشن‌اندیشی. شُکوه و منزلت و بزرگیِ تاریخت، نهاد در دلِ من پایۀ خوش‌اندیشی. چو در کنارِ تو هر فرد تربیت یابد، همیشه نقشِ تو در رونقِ حیاتش هست. و اَگر کلام و نکاتِ عجیب شد مشهور، کرامت و برکاتِ تو در نکاتش هست. عجیب جمال 🌐https://t.me/AjibJamolPoems