عهدما | AhdeMa

«نَحْنُ أَصْلُ كُلِّ خَيْرٍ وَ مِنْ فُرُوعِنَا كُلُّ بِرٍّ... وَ عَدُوُّنَا أَصْلُ كُلِّ شَرٍّ... فَكَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مَعَنَا وَ هُوَ مُتَعَلِّقٌ بِفُرُوعِ غَيْرِنَا»

قریش از زمان بعثت پیامبر اکرم () همواره با بنی‌هاشم، به‌ویژه شخص پیامبر، خصومت داشت. بعد از رحلت ایشان، این کینه‌ها بار دیگر آشکار شد.

بنی‌امیه که از اصلی‌ترین دشمنان اسلام در مکه بودند، پس از سقیفه با دولت تازه‌تأسیس همراه شدند تا قدرت را تثبیت کنند.

حمایت قریشیان مکه، به‌ویژه طلقاء (کسانی که در فتح مکه آزاد شده بودند)، باعث شد جریان خلافت در برابر انصار و بنی‌هاشم تقویت شود.

«صحیفه‌ی ملعونه اول» در حجّةالوداع، پیش از غدیر بسته شد؛ جایی که برخی از صحابه پیمان بستند بعد از رحلت پیامبر()خلافت را از اهل‌بیت () بگیرند.
«صحیفه‌ی ملعونه دوم» هم بعد از غدیر در مدینه شکل گرفت تا همان توطئه ادامه پیدا کند.

پیامبر اکرم () صریحاً این افراد را اهل آتش معرفی کرده بود، چرا که با دستور الهی مخالفت کرده و مسیر امت را منحرف ساختند.

مفسران می‌گويند آیه ۷۴ سوره توبه هم درباره نقشه ترور ناکام پیامبر(ص) نازل شده؛ همان هايي که قسم می‌خوردند حرف ناروایی نزدند، اما خدا نقشه پنهانشان را آشکار کرد.

از طرف ديگر، درباره پایان زندگی پیامبر هم بحث زیاد است؛ بسیاری از علمای شیعه و اهل‌سنت معتقدن حضرت با مسمومیتی که به ایشون داده شد، به شهادت رسیدند.

زماني كه این حوادث رو کنار هم می‌ذاریم و می‌بینیم پیامبر تنها دو ماه بعد از غدیر و این که جانشین رسمی خودش رو اعلام کرد، از دنیا رفت، شک می کنیم. چه کسانی از اعلام جانشینی حضرت علی و محکم شدن خلافت ايشان نگران بودند و با منافع اونها در تعارض بود؟

در سال های اولیه هجرت صحرانشينانِ عرب براي خريد خوار وبار، به صورت قبيله اي به شهر مي آمدند؛ چون صحرا نا امن بود و اگر تعداد کمي از آنان مي آمدند، بارشان را مي گرفتند و خودشان را مي کشتند. لذا افراد قبيله همه با هم، براي خريد خواروبار حرکت مي کردند.
در روز ارتحال پیامبر(ص) مردان قبيله بنی اسلم از صحرا به مدينه آمده بودند تا آذوقه تهيه کنند. در آن زمان که وارد مدينه شدند، جلسه سقیفه شکل گرفته بود.
عمر به آنان گفت: بياييد کمک کنيد براي خليفه پيامبر بيعت بگيريم، آن وقت ما هم خوار وبار رايگان به شما مي دهيم. آنها خوشحال شدند. اول خودشان ريختند و بيعت کردند و بعد دار و دسته ابوبکر شدند؛ دامن هاي عربي خود را به کمر زدند و کوچه هاي مدينه را پُر کردند. به هر جا مي رسيدند، در بازار، کوچه و...، هرکس را که مي ديدند براي بيعت با ابوبکر مي آوردند.

از براء بن عازب یکى از اصحاب رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم نقل شده که پس از سقیفه، أبوبکر و عمر و ابو عبیده جراح و گروهی چماق به دست را دیدم که ژست حمله و تهاجم بخود گرفته و به هر کس مى‌رسیدند وى را کتک مى‌زدند و به زور دست او را گرفته و به عنوان بیعت، چه بخواهد و چه نخواهد، بر روى دست ابوبکر مى‌کشیدند.
بدين ترتيب، ابوبکر به کمک چماق قبيله اسلم خليفه شد.

۱- الجمل، شیخ مفید ، ص 43
۲- شرح نهج البلاغ ابن أبی الحدید : ج 1، ص 21