Admas

ከራሴ የማልወደው አንድ ነገር ቢኖር አስራ ስድስት አመት ዘግይቼ መፈጠሬን ነው። በቻልኩት አቅም ላስተካክለው እሞክራለሁ። ጂንስ አልለብስም። ካኪ ሱሪ በወፍራም ሹራብ ለብሼ ጥግ ላይ እቀመጣለሁ። የዘወትር ፀሎቴ ሌላ አይደለም። "እባክህ ጌታዬ እኩያዋ አርገኝና አግብቻት ከዚህ መርዛማ ህዝብ ነጥቄ ወደ ሸዋ ልውሰዳት!!" ነው። በዚህ አመት ነው ከባለቤቷ እና ከሁለት ልጆቿ ጋር እኛ ወደምንኖርበት አከባቢ የመጡት። መልኳ፣ ፀባዩዋ እና አለባበሷ አንድ አይነት የሆነላት ሴት የማውቀው እሷን ነው። እንዲሁ ቀልብን የሚሰልብ ርግት ያለ ድባብ አላት። መንገድ ላይ ስታልፍ አባውራው ሁላ ምናምኑን በጋቢው እየሸፈነ ነው የሚያያት። ራሷን ልታጠፋ ሞክራ ከተረፈች ቡኃላ ግን ሁሉም አገለላት። እነማዬም እሷን ቡና መጥራት አቆሙ። ባሏም "ራሷን ብታጠፋ የለሁበትም" ለማለት ነው መሰል እየዞረ ስላለባት ችግር ሲያወራ ነው የሚውለው። «ምንድን ነው እንዲህ አይነት ቅብጠት? ማንም ሴት ትዳሯ በምትፈልገው መንገድ ላይሔድላት ይችላል! ራስን ለማጥፋት መሞከር ግን ትኩረት ፈላጊነት ነው።» ትላለች እማዬ ስለሷ ሲነሳ። እንዳለ ቡና ጠጭው በስምምነት ራሱን ይነቀንቃል። እኔጋ ስለምንቀራረብ እንድታብራራልኝ የማላደርገው ጥረት የለም። «ለምንድን ነው ግን ሁሉም የሚጠሉሽ?» «ምንድን ነው እንዲህ ያስከፋሽ?» እላታለሁ። የሷ መልስ ሁሌም አንድ ነው። «ወፍ ረግማኝ!» ትለኛለች እየሳቀች። መመለስ እንዳልፈለገች ይገባኝና እተወዋለሁ። የመጣች ሰሞን ከሷ የያዘኝ የአይን ፍቅር በሽተኛ አድርጎኝ ነበር። አልበላም፣ አልጠጣም፣ አልተኛም። ትክክለኛ የዘፈን ግጥሞች ላይ ያለው ፍቅር ነበር የያዘኝ። ፍቅር አያስበላ አያስጠጣ የሚለው ያፈቀርከውን ሰው ማግኘት እንደማትችል እያወቅክ ስታፈቅረው ሳይሆን አይቀርም። በመጨረሻ ግን ተሸነፍኩ። ቀጥ ብዬ ቤቷ ገባሁ። በረንዳ ላይ ቁጭ ብላ ለወፎች ጥሬ እየመገበች ነበር። ደንግጣ ዙራ አየችኝ። ተጠግቼ ሰላም እንኳን ሳልላት «ዘርዬ እወድሻለሁ» አልኳት። ቀልዴን መስሏት ነበር። እንባዬን ስታይ ከሳቋ ላይ ግርምት ጨመረችበት። «ና እስኪ ተቀመጥ የኔ ቆንጆ!» አለችኝ! እንባዬን እየጠረግኩ ተቀመጥኩ። «ስንት አመትህ ነው?» «አስራ ስድስት» «ታውቃለሀ? እኔ ራሱኮ በጣም ነው የምወድህ!» «እውነት?» «የምሬን ነው። ይሔ ልጅ ልጄ በሆነ ብዬ እመኝ ነበር።» ኧረ ቅስሜን! «ትምህርት እንደወጣህ የቤት ስራ ምናምን ካለብህ እኔጋ እየመጣህ ስራ እሺ! ጓደኛ ትሆነኛለህ።» ከዛ ጊዜ ጀምሮ ጓደኞቼን ዞር ብዬ አይቻቸው አላውቅም። የነሱ ጭንቀት "የምወዳት ልጅ እንደወንድሜ ነው የማይህ" አለችኝ ነው። የኔ ጭንቀት "የምወዳት ልጅ እንደልጄ ነው የማይህ" አለችኝ...እኩያቸውን ይፈልጉ። ትምህርት ቤት ራሱ የምሔደው የቤት ስራ ለመቀበል ነው። እንደመጣሁ እነማዬ ሳያዩኝ ተደብቄ ዘሪቱጋ እሔዳለሁ። ስራ ጨርሳ ወደ በረንዳው ስትመጣ ከአጠገቧ ሂጄ እቀመጣለሁ። ባሏ እንደልጅ ነው የሚያዬኝ መሰለኝ ሲያዘኝ ራሱ ሰላም ሳይለኝ ነው። እኔም ለነገሩ ለሱ ሰላምታ ግድ ኑሮኝ አያውቅም። «እንዴት ግን ይሔን ሰው አገባሽው?» አልኳት የሆነ ቀን። ምንም ብጠይቃት አትደነግጥም። ርጋታዋ ሳይናድ ትመልስልኛለች። «የህልም ሽንት ታውቃለህ?» አለችኝ። በቃ እኔ ለሷ ሁሌም ህፃን ነኝ። «ኧረ አላውቅም» አልኩ አልጋ ላይ ሸንቼ ማወቄን እንዳታውቅብኝ። «ሽንት ቤት ሂደህ በስነስርዓት ልብስህን አውልቀህ ትሸናለህ...ስትነቃ ግን አልጋህ ላይ ነው የሸናኸው።» «እእእእ» አልኩ! «እንደዛ ነው የኔ ፍቅር። በኔ ቤት ሁሉን ነገር በጥንቃቄ መርጨ ጨርሻለሁ። ስባንን ያልሆነ ቦታ ላይ ነው ልቤን የጣልኩት» አሁን አሁን በአጠገቤ ሲያልፍ በሆዴ "አንተ የህልም ሽንት" እለውና ለራሴ እስቃለሁ። ዘርዬ እንደነገረችኝ ከሆነ አዲሳባ እያሉ ለመፅሔቶች አንዳንድ ፅሁፎችን ትሰራ ነበር። ሰው መስሏት ይሔን የባንክ ሰራተኛ አገባችው። ከተራ የደንበኛ አስተናጋጅነት አንስተው ማናጀር አደረጉትና ወደዚህ አዛወሩት። የሱ ኑሮ ቀጠለ። የሷ እንደነገሩ ሁኖ ቀረ። እናት መሆን አቃታት። ሚስት መሆን አጎበጣት። እነማዬ ሌላ ህልም ኑሯቸው አያውቅምና ፍላጎቷን እንደቅንጦት ቢያዩት አይገርመኝም። አንድ ቀን ማታ ዘርዬ ባልተዘጋጀሁበት ስለዛች ወፍ ታወራኝ ጀመር። «ከአስራ ስድስት አመት በፊት ባንተ እድሜ እያለሁ ይመስለኛል።» አለች በድንገት። ነቃ አልኩ። «እንዲሁ በጨዋታ ዲንጋይ ስወረውር ያንደኛዋን ወፍ ክንፍ ሰበርኩት። በኢላማዬ ደስ ብሎኝ የወደቀችውን ሒጄ ሳያት መብረር አትችልም። አሳዘነችኝ። ቤት ወሰድኳት። ዶሮዎቼ ጋር ቀላቅዬ ጥሬ እያበላሁ እስክትሞት ድረስ አኖርኳት።» «ታዲያ ምን አጠፋሽና ትረግምሻለች? የተሳሳትሽውን አስተካክለሻልኮ!» አልኩ በጭንቀት። «ሁለት ጊዜ ነው የገደልኳት። ክንፏን መስበሬ ሳያንስ የክንፏን መሰበር እንደ ችግር በማያዩ ዶሮዎች መሀል እንድትኖር አደረኳት። ሲመስለኝ እሷ ወፍ ረግማኛለች።» ከጃኬቷ ኪስ ወረቀት አውጥታ ሰጠችኝ። ላነበው ስል «ነገ ማታ እንድታነበው ነው የምፈልገው» አለችኝ። ነገ ተነስታ ልትሰወር ነው ብዬ አልጠረጠርኩም። እኔ በተኛሁበት የኔ ወፍ ዘርዬ ሰባራ ክንፏን እየጎተተች ርቃ ሔደች። ጧት ወደ ትምህርት ቤት ስሔድ የግቢያቸው በር ተከፍቶ ፊትለፊት ባዶ ቤታቸው ከመንገድ ላይ ይታያል። ተንደርድሬ ስገባ ሁለት ሰዎች እየዞሩ እያዩ ነው። ለቀው መሔዳቸውን አረዱኝ። መከዳት ተሰማኝ። ትምህርት ቀርቼ ሳለቅስ ዋልኩ። በሶስት ቀን ውስጥ አንድ ሰሞን ወደነበርኩበት በሽታ ተመለስኩ። አልበላም፣ አልጠጣም፣ አልተኛም። ከመሔዷ በፊት ወረቀት ሰጥታኝ እንደነበር ያስታወስኩት ራሱ መምሬ ሶስት ቀን በፀበል ካጠመቁኝ ቡኃላ ነው። መሔዷን እያሰብኩ ያልረሳሁት ምን አለ? አልጠበኩም ነበር! ገልጨ ሳነበው ከህመሜ ተፈወስኩ። መምሬ በመዳኔ እማዬ ስታመሰግናቸው «ሶስት ቀን መቆዬቱ ራሱ ገርሞኛል» ሲሉ ጉራቸውን ነፉ። ዛሬ በዘሪቱ እድሜ ሁኜም ያ ደብዳቤ ከኪሴ አይጠፋም። የስሜት መዋዠቅ ሲገጥመኝ አውጥቼ አነበዋለሁ። «ቻው ያላልኩህ አንተን ቻው ማለት ስለከበደኝ ነው። ደስ ትለኛለህኮ። በአንተ ውስጥ ራሴን አያለሁ። አስራ አምስት አመት ፈጥኜ ባልወለድ የማገባው አንተን ነበር። አምላኬን የምጠይቀው አንድ ነገር እኔ ያጣሁትን ሁሉ ላንተ እንዲሰጥህ ነው። ያልኖርኩትን ኑርልኝ። ስለሁሉም አመሰግንሀለሁ። ያላንተ አላልፈውም ነበር ይሔን ጊዜ።» ይላል። ዛሬ ላይ የመፅሔት አዘጋጅ ነኝ። ደስተኛ ሰው ነኝ። ጓደኞቼ «ለምንድን ነው ሰው ሁሉ ያለ ምክኒያት የሚወድህ?» «ለምንድን ነው የነካኸው ሁሉ የሚሳካልህ?» ይሉኛል። የኔ መልስ ሁሌም አንድ ነው። «ወፍ መርቃኝ!» እላቸዋለሁ እየሳቅኩ። ማብራራት እንዳልፈለኩ ይሰማቸውና ይተውኛል። ፨፨፨ (March 2022) Mickel azmeraw

ጭንቀት እነዚህን ነገሮች በ አንድ ላይ ማድረግ ነው               ®አሁን መደረግ ያለበት               ®መዘግየት የሚችል                ®ለሌላ ሰው መስጠት የሚቻል               ®ከነ መተው

[media, no text]

[media, no text]

የሆነው ሁሉ ሁኖ መጨረሻ ላይ ሕሊና አዕምሮን ፈልጋ ስትሔድ በሩን ዘግተው ሊያስቆሟት የሚሞክሩት እኒያው ደባል ሱሶቹ ነበሩ። የዚያኔ ግን ድክመቷን ብቻ ሳይሆን ድክመቶቹንም ጠንቅቃ ስለተረዳች ማናቸውም ሊያስቆሟት አልቻሉም። የወይን አበባዬ 📯 የወይን 🎶 Mickel Azmeraw

የወንዶች ጉዳይን ከሳቅ በዘለለ መረዳት የሚፈልግ አንድም ጤነኛ ሰው ያለ አይመስለኝም። እኔ ግን ጤና ስለሚጎለኝ የወደድኩትን ነገር እስክጠላው ድረስ መጎርጎሬን አላቆምም። የመጀመሪያው ጥያቄዬ "ደራሲው የዋና ገፀባሕሪዎቹን ስም አዕምሮ እና ሕሊና ያለው ባጋጣሚ ነው?" የሚለው ነበር። በርግጥ ይሕ ጥያቄ ብቻውን ወደ ሌላ አለም ይወስደኛል ብዬ አላሰብኩትም። ምክኒያቱም ሌሎች ደራሲዎች እንዲህ አይነት ነገር የሚያደርጉት ከላይ ሲታይ ደስ ስላላቸው ብቻ ነው የሚሆነው። አድማሱ…

ደላላነት ስራ ብቻ አይመስለኝም የሆነ ሱስ ነገር ነው። አንድ እሳት የላሰ የሰፈራችን ደላላ ጌታን ተቀብሎ ከድለላው ጎን ለጎን ሰባኪ ሆነ። እና የዛን ሰሞን ቤት ያገኘላት አንዲት የክለብ ዘፋኝ አምሽታ ስለምትገባ ቤት ፈልጊ ተብላ አዝና እየነገረችው ነው። "ስራየ ከሰው አላኗኗረኝም ፣ ዘፈን መረረኝ ከአሁን በኋላ የሆነ ሐይማኖት ተከታይ ሆኘ ማረፍ ነው የምፈልገው" ትላለች በምሬት። ደላላው ፈጠን ብሎ "አታስቢ እጀ ላይ ምን የመሰለ ጌታ አለ" 😁

የሆነ ጊዜ ጧት የስራ ባልደረባየ ጋር ታክሲ ውስጥ በአጋጣሚ ተገናኝተን ወደቢሯችን አብረን እየሄድን ነበር። ልክ ስንደርስ ክንዴን ያዝ አድርጎኝ ሰዓቱን ተመለከተና... "ልክ በሰዓቱ ደረስን፣ ትንሽ እናርፍድ" አለኝ። "እ? ለምን?" "በሰዓቱ ከገባን አለቃችን ይለምዳል"😁 ትቸው ገባሁ እርሱ አርፍዶ መጣ። ሌላ ቀን አርፍጀ ስገባ አለቃየ ተነጫነጨ፣ በማርፈዴ ድርጅቱ ሊደርስበት የሚችለውን የመሬት መንቀጥቀጥ አስረዳኝ። ይቅርታ ጠይቄ ገባሁ። ከእኔ በኋላ ብዙ ቆይቶ ያ …

[media, no text]

የRed Car Theory ወይም «የቀይ መኪና ቲዎሪ» በህይወታችን ውስጥ ስለሚኖሩ ዕድሎች እና በትኩረታችን (Focus) ኃይል ላይ የሚያጠነጥን በጣም ድንቅ የስነ-ልቦናዊ ምሳሌ (Metaphor) ነው። ይህንን ሜታፎር በቀላሉ ለመረዳት የሚከተለውን ጥያቄ እናስብ፡ “ዛሬ ወደ ስራ ወይም ወደ ትምህርት ቤት ስትሄድ ስንት ቀይ መኪናዎችን አየህ?” አብዛኛውን ጊዜ መልሱ “አላውቅም” ወይም “ትኩረት አልሰጠሁትም” የሚል ነው። ቀይ መኪናዎች በየመንገዱ ነበሩ፤ ነገር ግን አንተ…

[media, no text]

[media, no text]

አሜሪካ ሄጀ ወያላ ልሁን የሚል ኮሜንት እንዳትሰጡ! (አሌክስ አብርሃም) ባለፈው አንድ መኪና ከፊቴ ቆመና የ "STOP" ምልክቱን ዘረጋ። ሁላችንም ከኋላ ተደርድረን ቆምን። ልክ እንደስኩል ባስ አይነት ግን ትንሽ ቫን ነገር ነው። እና በሩ ተከፍቶ አንድ ውሻ ሮጦ ወጣና ቁማ ወደምትጠብቀው ሴት ጋር ሄዶ በደስታ ይቦርቅ ጀመር። አቅፋ ሳመችው። ውሾች ልክ እንደትምህርት ቤት ውለው ሲመለሱ የሚመላለሱበት የውሻ ሰርቪስ ነው። Doggy Daycare Bus” ወይም “Pup…