ادویه جات 🪿

زینت دست

ای ستاره‌ای که پیش دیدۀ منی باورت نمی‌شود که در زمین، هرکجا، به هرکه می‌رسی، خنجری میان مشت خود نهفته است! پشت هر شکوفۀ تبسمی، خار جانگزای حیله‌ای شکفته است! آنکه با تو می‌زند صلای مهر، جز به فکر غارت دل تو نیست! گر چراغ روشنی به راه تست چشم گرگ جاودان گرسنه‌ای است! ای ستاره، ما سلام‌مان بهانه اس…

بیا، به حال بشر های های گریه کنیم که با برادر خود هم نمی‌تواند زیست چنین خجسته وجودی کجا تواند ماند؟ چنین گسسته عنوانی کجا تواند رفت؟ صدای غرش تیری دهد جواب مرا: - به کوه خواهد زد به غار خواهد رفت بشر دوباره به جنگل پناه خواهد برد! _ فریدون مشیری

[media, no text]

[media, no text]

اگر تو نمی آمدی...

یک ویس قدیمی پیدا کردم:)

[media, no text]

[media, no text]

مستِ چشات

[media, no text]

Black Heart

کمی ادبیات و کلی خنده:)

[media, no text]