منِ گذشته امضا

تنها کلمات سکوت را می‌شکنند، صداهای دیگر همه بند آمده‌اند. اگر ساکت بودم هیچ‌چیز نمی‌شنیدم. اما اگر ساکت بودم صداهای دیگر باز هم درمی‌آمدند، صداهایی که کلمات نمی‌گذارند بشنوم‌شان، یا که واقعا بند آمده‌اند. اما من ساکتم، گاهی پیش می‌آید، نه، هرگز، حتی یک لحظه. مدام هم گریه می‌کنم. جریان بی‌وقفه‌ای ا…

I need a father, I need a mother, I need some older, wiser being to cry to. I talk to God but the sky is empty. Sylvia Plath

بی‌آنکه صدایی با او حرف بزند، من دیگر با او حرف نمی‌زنم. من دیگر با خودم حرف نمی‌زنم، دیگر کسی را ندارم که با او حرف بزنم، و حرف می‌زنم، صدایی حرف می‌زند که نمی‌تواند صدای کسی باشد مگر من، چون که کسی نیست مگر من. آری، من او را گم کرده‌ام و او مرا گم کرده است، از میدان چشم، از میدان گوش. این همان است…

در درون من هم بسیاری چیزها که برای همیشه ماندنی‌شان می‌پنداشتم نابود شده‌اند، و چیزهایی تازه سر بر کشیده‌اند و از آن‌ها رنج‌ها و شادی‌های گذشته تازه‌ای زاده می‌شود که در آن زمان گمان نمی‌کردم، هم‌چنان که درک رنج‌ها و شادی‌های گذشته اکنون برایم دشوار شده است. @about_clair در جستجوی زمان از دست رفته…

«اگر نمی‌توانی سعادت را در آرامش بیابی، آن‌ را در دویدن بیاب!» ولی اگر خسته‌تر از آنی شوم که بدوم؟ «از در هم شکستن سخن مگو پیش از آن‌که درهم شکسته باشی.» مثل یک دوچرخه‌سوار حال باید پیوسته پا بزنم، پیوسته حرکت کنم تا زمین نخورم. ویتگنشتاین / میراث. ۹ آوریل ۱۹۴۲

که می‌تواند به من بگوید زندگانی‌ام تا کجا می‌رود؟ آیا من وزشی در میان طوفانم یا موجی در مردابی؟ یا شاید که خود من است این ساقه‌ی بی‌رنگ و سفید که در بهاران می‌سوزد. فدریکو گارسیا لورکا

«آیا رؤیاهای پاک جوانی‌مان به‌راستی مضحک بودند؟ و گناه کیست که آن رؤیاها به عمل درنیامدند؟...» لِف تالستوی | تریلوژیِ کودکی، نوباوگی، نوجوانی

«کجایی آی چشم! چگونه تاب می‌آوری؟ دهن از کدام نقطه بیاغازد تا با عذاب نیامیزد؟ این وهن کهنه را بر شانه‌های ایوب هم که بگذاری می‌گندد‌. موج مذاب مردمک‌های درد در چشمه‌های هذیان و روز انفجار برش‌های سرخ …

دود از سرت بلند نمی‌شد در وسط دریا؟ علی باباچاهی

رسانه‌ی اتلتیک، در یادداشتی مفصل سراغ رها بهلولی‌پور رفت، از دریچه‌ی فیلم و سینما. خلاصه‌ای ازش: باتوجه به اکانت لترباکسد‌، از آگوست 2023 تا آخرین روزی که زنده بود، 795 فیلم رو دید. آخرین فیلمی رو که در اتاقش در خوابگاه دانشگاه تهران دید، فیلم Sentimental Value بود و بهش نمره‌ی کامل داد. روزهای اخی…

اینک شعر نخست کودکی درنده شد آخرین خبر این است. بر من اگر دندان نشان می‌دهم ببخشایید من که پیشتر با گردن زنده‌ام به جنگ تیغ‌هاتان می‌آمدم این بار با خورشیدهای استوایی‌ی دیوانه‌یی می‌آیم که ساطورها را مذاب کرده‌ست. پس از هزار کس که گفته بودند، و پس از هزار کس که (به دنبال ایشان) نگفته ب…

«بعد از ما، می‌خواهم دنیا را آب ببرد.» مادام دِ پومپادور به معشوق‌اش لودویگ پانزدهم

و آنگاه که به زیر خاک خواهم خفت ای سرزمین عزیز، آرزوی من در تو خواهد رست. بیژن جلالی

غریبم؛ در این شهر، نه زیبایی است که تسلایم دهد نه چهره‌ای آشنا در انتظار شنیدن صدای یک قطارم دو چشمم دو چشمه اورهان ولی ترجمه شهرام شیدایی

‏نمی‌دانستم چرا می‌خواهم بگریم، اما می‌دانستم اگر کسی با من حرف بزند، یا دقیق نگاهم کند، یک هفته‌ی تمام، خواهم گریست. سیلویا پلات

در آغاز من انجام من است. خانه‌ها به ترتیب برمی‌خیزد و فرو می‌ریزد. درهم می‌شکند، می‌گستراندش، جابجایش می‌کنند، خرابش می‌کنند، بازمی‌سازندش، یاد در جایش میدانگاهی‌ست، یا کارخانه‌ای، یا گذرگاهی. سنگ قدیم به بنای جدید، تیر کهنه به آتش‌های نو، و آتش‌های نو به خاکسترها، و خاکسترها به خاک، و خود آن خاک گو…

https://www.instagram.com/p/DRSlBJ0iDrg/?igsh=a2I5dW83OHNmc20z