تاسیان

در کناری منتظر بودم حدودا پنج و نیم تا که پیچیدی به چپ، آرام گفتم: مستقیم زل زدی در آینه، دیدم، به جا آوردمت یادم آمد روزگاری را که رفتی با نسیم رادیو را باز کردی تا سکوتت نشکند رادیو، اشعار نابی خواند از تو در قدیم شیشه را پایین کشیدم تا که بغضم نشکند زیر لب گفتم: خوشم می‌آید از شعر وخیم موج را…

پشت رُل ساعت حدوداً پنج شاید پنج و نیم داشتم یک عصر برمی‌گشتم از عبدالعظیم از همان بن‌بستِ باران خورده پیچیدم به چپ از کنارت رد شدم آرام گفتی: مستقیم زل زدی در آینه اما مرا نشناختی این منم که روزگارم کرده با پیری گریم رادیو را باز کردم تا سکوتم نشکند رادیو روشن شد و شد بیشتر وضعم وخیم بختِ بد بر…

یک نفر پیش فلک ریش گرو بگذارد بلکه دست از سر آزردن ما بردارد چه خطایی مگر از جانب ما سر زد که دائما درد و بلا بر سر ما می‌بارد جای ما کوه اگر بود فرو می‌پاشید آه درباره‌ی ما درد چه می‌پندارد شده یک دلخوشی ساده بخواهیم و فلک، داغ یک خنده به روی دل ما نگذارد؟؟؟ بس که رنجیده شد، از خاطرش ایمانش رفت آن…