سرکوب عاطفی
برخی افراد به عنوان یک مکانیزم سازگاری با شرایط، یاد میگیرند که عواطف خود از جمله غم و سوگ را سرکوب کنند. این موضوع میتواند به دلیل وجود انتظارات معیوب در جامعه یا خانواده، تجربه شرم بابت ابراز عواطف در گذشته یا ترس از آسیبپذیر شدن رخ دهد.
افسردگی
افسردگی میتواند باعث مختل شدن پاسخهای عاطفی در بدن شود. یعنی همانطور که افسردگی توانایی افراد برای لذتبردن و خوشحالی را تحتتاثیر قرار میدهد، توانایی آنها برای گریه کردن را نیز مختل میکند.
اثرات دارویی
داروهای خاصی مثل داروهای ضدافسردگی و ضدروانپریشی میتوانند با تغییر پاسخهای عاطفی بدن، توانایی فرد برای گریه کردن را تحتتاثیر قرار دهند.
تروما
روانزخمهای ایجاد شده توسط حوادث یا شرایط طاقتفرسا، میتوانند باعث بیحسی عاطفی و عدمتوانایی فرد برای ابراز عواطف شوند که گریه کردن یکی از این موارد است. دلیل آن میتواند گسست روانی (جدا شدن مرکز توجه مغز از روی حواس بدنی) یا ترس از تکرار تجارب ترومایی باشد.
شرایط جسمانی
برخی عوارض جسمانی مثل آسیب دیدن مجاری اشکی یا اختلالات عصبی همچون بیماری پارکینسون میتوانند بر روی توانایی فرد برای تولید اشک اثر بگذارند.
👑 | @Zero_Excuses
