•ضِمآد•

عاشق شدم، اگرچه شنیدم از او که گفت ای وای بر کسی که گرفتارِ من شود... @ZemadRavan | یقینی لاهیجی |

#مرضیه #دستگاه_چهارگاه @ZemadRavan

بی غبار غم نخیزد آه سرد از سینه‌ها در سفال خشک ریحان می‌شود بی خاک سبز... @ZemadRavan | صائب |

از وصال رخ او کامروا شد صائب انتقام خود از ایام کشید آخر کار @ZemadRavan | صائب |

از بس که خورده‌ام به خمِ زلفِ یار پیچ طومارِ ناله‌ام همه‌جا رفته مارپیچ.‌‌.‌. @ZemadRavan | بیدل |

مرضیه، بیات اصفهان @ZemadRavan

یادِ لب و دندانش بر خاطرِ من بگذشت چشمم گهرافشان شد، طبعم شکرستانی جان خواستم افشاندن پیشِ رخِ او دل گفت: خاری چه محل دارد در پیشِ گلستانی؟ @ZemadRavan | عراقی |

بکنند رخ به ناخن بگزند لب به دندان همه ساحران بابل ز دو چشم شوخ و شنگش @ZemadRavan | خاقانی |

صبحی که بوسه‌ام ندهی، بی‌طلوع باد روزی که عاشقت نشوم، بی‌شروع باد... @ZemadRavan | فرامرز عرب‌عامری |

@ZemadRavan #طاهر_قریشی هان چه حاصل از آشنایی‌ها گر پس از آن بود جدایی‌ها...

قیامتی‌ست در آن دم که بهرِ زنده‌شدن ز خاکِ کوی تو خاک مرا جدا سازند... @ZemadRavan | وحید قزوینی |

بر سبیلِ امتحان رفتم دو روزی از درش خویشتن را آزمودم، من کجا هجران کجا؟ @ZemadRavan | علی‌نقی کمره‌ای |

گرچه هر گوشه‌ای از کنجِ دهانش گیراست بوسه را چشم به جایی است که من می‌دانم... @ZemadRavan | صائب |

#شجریان #ساز_و_آواز_دشتی @ZemadRavan

زین پیش‌تر حلاوتِ شهد این‌قدر نبود زنبور دانم آن لبِ شیرین مزیده است... @ZemadRavan | غنی کشمیری |