کلا وقتی نگاه میکنی اوایل اسلام و همه ماجراهای مدینه و مکه و بعد کوفه و کربلا، یک تکاپویی توش وجود داره و یک جهاد و جهد خاصی توش میبینی که در عین غمهای عظیم ۱۴۰۰ ساله، جز زیبایی ندیدنه
منتها زمان امام جواد و امام هادی و امام حسن عسکری و بعد حضرت صاحب الزمان که میرسی تبدیل میشه به یک غم و غربت عجیبی که جای دیگه اون نشاط جهاد اوایل اسلام رو هم نداره و انگار اون اصل و اساس اسلام که امام معصوم باشه کاملا غریب افتاده از تک به تک اجزا و اعضای جامعه و این غریبگی همه اجزای جامعه با ولی خدا منجر به غیبت از جنس افسردگی و دردآور وحشتناک میشه
آدما اون تیکه جهد و جهادش رو بیشتر دوست دارن چون یه نشاط خاصی هم توشه و همیشه جنگیدن نشاط خاصی داره واقعا. منتها آدما از این تیکه غربت ماجرا فرارین و همه درد و مشکل انگار تو همین تیکست
#امام_حسن_عسکری
10
3
1August 21, 2026 220
