بیانیه اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان در اروپا
به مناسبت تشییع پیکر رهبر شهید
﴿مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا﴾
«در میان مؤمنان، مردانی هستند که بر پیمانی که با خدا بستند صادقانه ایستادند؛ برخی پیمان خویش را با شهادت به انجام رساندند و برخی هنوز در انتظارند، اما هرگز در عهد خود دگرگونی نیاوردند.»
(احزاب، ۲۳)
گاهی تاریخ، نه با صدای انفجار، که با امواج خروشان یک تشییع، ورق میخورد.
امروز، ایران تنها پیکر یک رهبر را بر دوش نمیکشد؛
گویی پدری را بدرقه میکند که سالیانی، مأمن امید، استقامت و عزت یک ملت بود.
خیابانها دیگر خیابان نیستند؛
رودهایی از اشکند که به دریای وفا و ولایتمداری میریزند.
هر گام، عهدی دوباره است؛
هر نگاه، بیعتی تازه؛
و هر قطره اشک، گواه آن است که پیوند میان یک ملت انقلابی و رهبرانش، پیوندی فراتر از زمان و سیاست است.
در زیارت عاشورا میخوانیم:
«إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.»
«من تا قیامت، در صلح با آنانم که با شما در صلحاند و در ستیزم با آنان که با شما به ستیز برخاستهاند.»
عاشورا به ما آموخت که پیکرها بر خاک میافتند، اما راهها هرگز بر زمین نمیمانند.
امروز نیز، خون رهبر شهید، پایان یک راه نیست؛
آغاز مسئولیتی بزرگتر بر دوش ملت مبعوث است؛
ملتی که بارها در آزمونهای تاریخ، از دل رنج، امید آفریده و از دل مصیبت، پرچم عزت را برافراشته است.
ملت مبعوث، ملتی است که رسالت خود را تنها در زیستن نمیبیند، بلکه در پاسداری از حقیقت، عدالت و کرامت انسانی معنا میکند؛ ملتی که هر شهادت، او را به بیداری نزدیکتر میسازد و هر داغ، ریشههای استقامتش را ژرفتر میکند.
اگر دشمن، این تشییع را پایان میپندارد، تاریخ بار دیگر به او خواهد آموخت که خون مردان خدا، خاموشکنندهی چراغها نیست؛ بلکه روشنیبخش راه آیندگان است.
و امروز، سخنی نیز با مسئولان این سرزمین داریم:
عزت این ملت مبعوث، امانتی سنگین در دستان شماست.
پاسداشت کرامت مردم، حفظ وحدت ملی، صیانت از استقلال کشور و تلاش صادقانه برای رفع رنجهای آنان، تنها یک وظیفهی اداری یا سیاسی نیست؛ ادای امانتی است که شهیدان با خون خود به یادگار گذاشتند و وفاداری به وصیت رهبر شهید است. هر تصمیمی که به استحکام این پیوند میان مردم و حاکمیت بینجامد، پاسداری از همان راهی است که با ایثار و فداکاری بنا شد.
ما امروز داغداریم؛
اما این داغ، ما را از حرکت بازنمیدارد.
ما اشک میریزیم؛
اما اشک ما، اشکِ عهد است، نه اشکِ پایان.
و با تمام وجود زمزمه میکنیم:
«يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا.»
«ای کاش با شما بودم تا به رستگاری بزرگ نائل میشدم.»
خداحافظ، ای مردی که قامتت، تکیهگاه یک ملت بود…
خداحافظ، ای مردی که حیات و شهادتت تبلور صحنهدار محرم، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) است آنگاه که فرمود: «فَکَاَنّ الدّنیا لَم تَکُن وَکَاَنّ الاخِرَهَ لَم تَزَل والسلام»
«گویی اصلاً دنیایی نبوده و گویی آخرت همواره وجود داشته است. والسلام!»
اما ما باور داریم که مردان خدا میروند، رسالتها میمانند؛
و رسالت امروز، بر دوش ملت مبعوثی است که عهد خود را با خون شهیدان، هرگز فراموش نخواهد کرد.
━━━━━━━━━━━━━━
شورای مرکزی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان در اروپا
