Toni Kroos

Every pass had a purpose, every touch had a meaning✨

«هنوز هم معتقدم آن گل باید پذیرفته می‌شد.»

«چندین بار صحنه‌ها را دوباره تماشا کرده‌ام و هنوز هم معتقدم آلمان واقعاً بدشانس بود. از نظر من، گلی که در نهایت با دخالت VAR مردود اعلام شد، باید قبول می‌شد. خطایی که همه درباره‌اش صحبت می‌کنند، قبل از ارسال کرنر اتفاق افتاده بود، نه در جریان صحنه‌ای که توپ وارد محوطه جریمه شد. وقتی کرنر زده می‌شود، عملاً با یک موقعیت کاملاً جدید روبه‌رو هستیم. برای بازیکنان بسیار سخت است که گلی به خاطر اتفاقی که پیش از شروع مجدد بازی رخ داده، از آن‌ها گرفته شود.»

«صحنه دیگری هم بود که به نظرم آن‌قدر که باید به آن توجه نشده است. پیش از پایان وقت قانونی، در محوطه جریمه پاراگوئه، یکی از بازیکنان آلمان هنگام تلاش برای رسیدن به توپ توسط مدافع حریف گرفته شده بود. به‌وضوح می‌شد دید که او را نگه داشته و مانع حرکتش شده‌اند. اگر مدافعان اجازه داشته باشند در ضربات ایستگاهی بازیکنان را این‌گونه مهار کنند، پس باید در قضاوت‌ها ثبات وجود داشته باشد. چنین صحنه‌هایی بارها در گذشته پنالتی اعلام شده‌اند.»

«نمی‌گویم آلمان فقط به خاطر داور یا VAR شکست خورد. فوتبال هرگز به این سادگی نیست. ما فرصت‌های کافی برای بردن بازی داشتیم و خودمان هم می‌دانیم که باید از موقعیت‌ها بهتر استفاده می‌کردیم. اما در این سطح، که اختلاف‌ها بسیار ناچیز است، چنین تصمیم‌هایی همه‌چیز را تغییر می‌دهند. پذیرفته شدن یک گل یا اعلام یک پنالتی می‌تواند روند یک بازی حذفی جام جهانی را کاملاً عوض کند.»

«سخت‌ترین بخش ماجرا این است که پس از تمام تلاشی که تیم انجام داد تا برای نخستین بار از سال ۲۰۱۴ از مرحله گروهی صعود کند، سفرشان با حاشیه و جنجال در چنین مسابقه مهمی به پایان رسید. بازیکنان برای مدت طولانی آن لحظات را در ذهنشان مرور خواهند کرد، چون می‌دانند چقدر به صعود نزدیک بودند.»

«برای بازیکنان ناراحتم، چون می‌دانم برای چنین شب‌هایی چه میزان تلاش و آمادگی لازم است. پاراگوئه هم شایسته تحسین است؛ آن‌ها با انضباط فوق‌العاده دفاع کردند و تا آخرین لحظه ایمانشان را از دست ندادند. آن‌ها حق خود را برای صعود به دور بعد به دست آوردند. اما در عین حال کاملاً درک می‌کنم که چرا بسیاری از هواداران آلمان با احساس ناامیدی ورزشگاه را ترک می‌کنند. آن‌ها فقط ضربات پنالتی را به خاطر نخواهند سپرد؛ بلکه تصمیم‌های داوری قبل از آن را هم به یاد خواهند آورد و با خود خواهند گفت: «اگر آن تصمیم‌ها طور دیگری گرفته می‌شد، چه می‌شد؟»