سه تکه استخوان

‏شبحی بر فراز اردبیل در حال گشت و گذار است. این شبح، روح دیمیتری ایوانویچ مندلیف نام دارد که با شادی در هوا جست و خیز می‌کند و نزد پروردگارش روزی می‌خورد.

You'll die You'll know why For you cannot be saved This world is too depraved When you die You'll know why

‏فرهنگ این مملکت استرس‌زاست، وارد کننده‌ی آشغال به مغز است. ما حتی اگر داخل یک اتاق بدون در و‌ پنجره نیز حبس شویم، باز هم سیل مزخرفات به ذهنمان سرازیر می‌شود. کاش یک مخدر مطابق با آب و خاک این مرز و بوم ساخته می‌شد که آدم همیشه خوشحال باشد.

امروز هم که بیدار شدم، یک لایه کپک جدید داشتم؛ رنگارنگ و مخملی. با قاشق مرباخوری کلک‌شان را کندم، امروز هم کسی نفهمید که چیزی از من کم شده است.

Joke’s On Me

In Time

Nails In The Coffin

Legacy

از در و دیوار غم می‌بارد و تمام دردها و بدبختی‌ها را که بشکافیم، با اهریمن آخوند و طلسم شوم اسلام مواجه می‌شویم.

‏ما ساکنین سرزمین ناکامی، بارها خود را در حوالی مرزی می‌بینیم که با گذر از آن، به یک زندگی دلخواه می‌رسیم. رسیدن به یک شخص، کسب یک موقعیت شغلی، خرید خانه و... اما متاسفانه این دستاوردها ما را از این مرز عبور نمی‌دهند؛ ولی خب برای مدتی سرگرم‌مان می‌کنند.

Leave Her Johnny

Mentre Tutto Scorre

‏میان سیل کارهای روزمره، زیر رذالت آفتاب تیرماه، اندوه مانند دسته‌کلید، جایی که نباید، جا می‌ماند؛ اما مجبوری پیدایش کنی، برگشتن به خانه بدون اندوه امکان ندارد.

می‌دانم که شکست من از حقانیت دشمن نیست؛ جزوی از نابرابری جنگ است. اما جایی که ایستاده‌ام را دوست دارم. از نوجوانی سوالم این بود: چرا برخی سربازان در شهری می‌مانند که به سقوطش یقین دارند؟ حالا جواب را می‌دانم.

"Sende ölü bir adamın yüreği var yeğen, bu iş için bize o gerek..."