#گزیده_کتاب
هیچکس نمیخواهد در مقابل قربانیان وقایع غمبار بیاعتنا به نظر برسد. وقتی مادری که فرزندش قربانی تجاوز شده است، در کنفرانس خبری گریهکنان از مقامات میخواهد در مورد مردی که اخیراً بازداشت شده است، بیدرنگ مجازات مرگ را اِعمال کنند، توضیح نقاط ضعف مجازات درخواستشده تنها از عهدهٔ قاضیهای سرسخت و بیرحم ساخته است. بااینحال، درد و رنج او نباید باعث شود خواستهاش در انظار دیگران به نظری کارشناسانه تبدیل شود. با وجود این، این امر همواره اتفاق میافتد!
درد و رنج کسی باعث نمیشود که او در زمینهای خاص صاحبنظر شود. باور کردن آنچه قربانیان باور دارند شما را محق نمیسازد. برعکس، تأثیرات درد و رنج ممکن است باعث خطایی نظاممند شود. مردم نظرشان را به کل دنیا تعمیم میدهند. کسانی که در حادثهٔ قطار مجروح شدهاند در برآورد احتمال تصادف قطار مبالغه میکنند. کسانی که یکی از فرزندانشان را بر اثر بیماری از دست دادهاند، همیشه نگراناند که نشانههای بیماری را در فرزندان دیگرشان هم مشاهده کنند. این در مورد افرادی که چنین اتفاقاتی برایشان رخ داده، قابل درک است؛ ولی در مورد سیاستهای حکومت صدق نمیکند!
📖 مغلطه؛ راهنمای درست اندیشیدن | جمی وایت | ترجمهٔ مریم تقدیسی
