قدیما تو فوتبال مدرسه وقتی تیم کلاس عقب میافتاد، یه شعار داشتیم:
«مهاجم نداشتیم، به جاش هویج گذاشتیم!» 🥕
امروز که دلار رسیده به ۲۱۳ هزار تومان، آدم میمونه بخنده یا گریه کنه.
رئیسجمهور داریم.
رئیس بانک مرکزی داریم.
وزیر و معاون و مشاور و ستاد و کمیته و جلسه هم کم نداریم.
اما خروجی؟
پول ملی هر روز بیارزشتر،
سفرهها هر روز کوچکتر،
پسانداز مردم هر روز آبشدهتر،
و آینده برای بخش بزرگی از جامعه هر روز مبهمتر.
در چنین شرایطی، واقعاً باید اعتراف کرد:
هویج انتخاب بدی نیست.
حداقل هویج وقتی چیزی از دستش برنمیاد،
نمیاد پشت تریبون وعده «ثبات بازار» بده.
وقتی دلار ۲۱۳ هزار تومان شده،
دیگه نمیشه همهچیز رو گردن دلال و شایعه و جنگ روانی انداخت.
بازار بالاخره یک جایی به سیاستگذار رأی میدهد؛
و رأی بازار را نمیشود با سخنرانی باطل کرد.
سالهاست هزینه تصمیمات اشتباه،
با تورم و کاهش قدرت خرید،
از جیب مردم پرداخت میشود.
و ظاهراً تنها چیزی که هنوز ثابت مانده،
اعتمادبهنفس کسانی است که هیچوقت مسئولیت نتیجه را قبول نمیکنند.
دلار: ۲۱۳,۰۰۰ تومان
مهاجم نداشتیم، هویج گذاشتیم؛
حالا ظاهراً هویج هم از ترکیب تیم خط خورده. 🥕
