𝘚𝘖𝘜𝘓 𝘛𝘙𝘈𝘊𝘒𝘚🕯️

انقدر نت نداشتم که با تلگرامم احساس غریبی میکنم ...

بلاخره اون شنبه رسید... خدا به خیر کنه!

که من غم دارم اندازه زیبایی تو شبام به تیرگی چشمای ایرانی تو اینجا از سایه و همسایه خود میترسم... ...𔘓sᴏᴜʟᴛʀᴀᴄᴋs

من اصلا نمیدونستم اینقدر وطن پرستم.

‏مگه برنامه روزی هشت لیوان آب نبود؟ پس چرا شد هشت لیتر گریه؟

یعنی الان چندهزار نفر آپدیت جدید تلگرامو نمیبینن؟💔

چطور یک ماه گذشت وقتی انگار اصلاً این زمان را زندگی نکردم؟؟ نه روزها را به یاد دارم، نه خودم را در آن‌ها.... حسی گنگ و گیجی از چیزی که خیلی سنگین بود..... انگار زنده‌ام، اما نمی‌دانم از کِی و برای چه.... فقط می‌دانم، زمان رد شد و من جاماندم.... چه به سرمان آمد ؟ ما لایق هیچکدام از اینها نبود…

بعد از آنکه خون بی‌گناه سیاوش زمین را رنگین کرد، دنیا آرام نگرفت… می‌گویند زمین هنوز بوی غربت او را می‌داد و باد، نامش را میان دشت‌های توران زمزمه می‌کرد. اما داستان سیاوش با مرگش تمام نشد… از دل همان اندوه، کودکی متولد شد. پسری از خون سیاوش… نامش را گذاشتند کیخسرو. او در سرزمین دشمنان پدرش بزرگ شد،…

در روایت‌های کهن ایران، یکی از بزرگ‌ترین هراس‌ها نه جنگ بود و نه مرگ؛ بلکه ریخته شدن خونِ بی‌گناه بود. می‌گفتند وقتی مظلومی را می‌کشتند، تلاش می‌کردند قطره‌ای از خونش بر خاک نریزد، زیرا باور داشتند زمین، شهادت بی‌گناهان را فراموش نمی‌کند! اما درباره سیاوش، آن شاهزاده پاک و بی‌گناه، سرنوشت طور دیگری …

🔸چرا یکی ازقوی‌ترین اسطوره‌های ما، نه از قلب، که از چشم شکست؟ در داستان اساطیر ما، رازی خفته است که شاید کلید فهمِ سرنوشت امروزمان باشد. برای درک آن، باید به داستان اسفندیار بازگردیم؛ پهلوانِ رویین‌تنی که هیچ تیغ و نیزه‌ای بر بدنش کارگر نبود، اما یک نقطه، فقط یک نقطه، او را به خاک انداخت: چشمانش! 🔸…

[media, no text]

-چرا تیرِ حقیقت به چشمِ ما می‌نشیند؟ اسفندیار و زخمی که در حافظه‌ی تاریخی ما مانده است آن هم از جنس خودفریبیِ آگاهانه‌ی ...𔘓sᴏᴜʟᴛʀᴀᴄᴋs

از 05:58 متنفرم 💔

هر که شود صید عشق، کی شود او صید مرگ؟ چون سپرش مه بود، کی رسدش زخم تیر؟ -مولانا،دیوان شمس،غزل شمارهٔ ۱۱۲۹ ...𔘓sᴏᴜʟᴛʀᴀᴄᴋs