🔵 ارزیابی و تصمیم مجدد
واقعیت این است که همه ما به نوعی در گذشته از آسیب بی نصیب نبودهایم و در این زمینه اشتراک داریم. خلق و روانِ آسیبپذیرمون به همراه تجربه زندگی در فضایی که سواد روانشناختی اندک بوده و به جای آن باورهای غلط و ناآگاهیهایی که دستمایه فرزندپروری ما محسوب میشده، همگی درد مشترک ماست. آنچه که بعدها در دوران بزرگسالی تفاوت ما را آشکار ميکند، میزان مسئولیتپذیری ما برای عبور از زخمهاست.
اینکه بگوییم در گذشته درد داشتیم، گره ناخوشیهای ما را باز نمیکند، ولی اینکه تلاش کنیم خودمان را، افکارمان، هیجانها و احساساتمان و رفتارمان را بشناسیم تفاوت مار را مشخص میکنید.
برای گذشته ما تصمیم گرفته شده و به شکل خاصی مشخص شده است که در آن اشتراکاتی داریم. هیچ کدام از ما حتی بودنمان را انتخاب نکردهایم. تفاوت ما در تصمیمگیری مجدد است. هر چیزی که قبلا در موردش تصمیمگیری شده، قابلیت ارزیابی و تصمیمگیری مجدد را دارد.
میخوایم کودک آسیب دیده باقی بمانیم یا بزرگسال سالم و مسئولیت پذیر باشیم؟
میخواهیم هر آنچیزی که برای ما تصمیمگیری شده است را زندگی کنیم یا خودمان شجاعانه و خلاقانه به دنبال تولد دیگر باشیم؟
دکتر علی میرآقایی، روانشناس و رواندرمانگر
@Schema_Therapy_Home
