واقعیت این بود که من شاد نیستم.

بنظرم یک بار، یک چیز ناگهانی اتفاق میوفته و از اون لحظه به بعد، آدمی که بودی رو برای همیشه به آدم بعد اون اتفاق تبدیل می‌کنی. یعنی همیشه لازم نیست مدت ها صبر کنی، لحظه ای هست که میفهمی باید دست بکشی و اشکالی نداره اگه با این لحظه فروریختی. فروریختن مه روبرو، تصویر واضح تری از جایی که ایستادی بهت مید…

تا مدت‌ها دل‌شکسته بودم، دل‌شکسته. این‌ کلمه رو توی اون دفتر‌چه‌‌ات بنویس، دل‌شکستگی مثل غصه نیست که شب بخوابی و صبح بیدار بشی و تموم شده باشه، دل‌شکستگی مثل تجربه‌ی یک مرگه، از دست دادن و تنها شدن، دل‌شکستگی تجربه‌ی از دست‌دادنِ تکّه‌های بزرگی از قلبه.

[media, no text]

‏ای روزگار! از چه کسی می‌توان گرفت ‏تاوان این جوانی از دست رفته را؟

گاه ادمی تنهاتر از آن است که سکوتش می‌گوید.

[media, no text]

[media, no text]

امشب برای بار نمیدونم چندمه که دارم این درخواست رو به درگاه پروردگار اعلام میکنم اما امیدوارم فردایی برام تعریف نکرده باشی و پایانِ من تو همین خوابِ امشب باشه.

این بدی خلق با تو در جهان گر بدانی گنج زر باشد نهان

[media, no text]

[media, no text]

Yesterday

از یک‌چیزی بیشتر از همه‌چیز ترسیده‌ام، عزیزِ دل، اینکه وقتی می‌میرم، خوشبخت نبوده باشم.

شب بخیر✨