ᖇᧉꮪꪱძᧉᥒƚ ᧉ᥎ꪱƖ ⁝ رزیدنت اویل

بازی‌ای که امسال بیشتر از همه به ذهنم می‌رسد، Resident Evil : Requiem است. دیدن دوباره Leon پس از مدت‌ها واقعاً عالی بود. شاید حالا خیلی پیرتر شده باشد، اما همچنان مثل همیشه خفن و سرسخت است.

The OG Line

طبق مصاحبه‌ای با لیان در کتاب CFC Fan-Book CAP! Vol.6، خانواده‌ی او قربانی جنایت شدند و این اتفاق مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. یک پلیس جان لیان را نجات داد و همین باعث شد او تصمیم بگیرد خودش هم پلیس شود تا بتواند جان افراد بیشتری را نجات دهد.
این ویژگی در بازی‌ها هم کاملاً دیده می‌شود. کمک کردن به دیگران تقریباً به یک وسواس و هدف اصلی زندگی لئون تبدیل شده است.
او حتی درباره‌ی رابرت کندو می‌گوید:
«کمک کردن به آدم‌هایی مثل اون... دلیل پیوستن من به نیروی پلیس بود.»

لیان می‌توانست از راکون‌سیتی دور بماند و حتی بعد از رسیدن به شهر آنجا را ترک کند، اما تصمیم گرفت به اداره پلیس برود و وظیفه‌اش را انجام دهد.

به همین دلیل، بعد از اینکه نتوانست در فاجعه راکون‌سیتی کاری از پیش ببرد، دچار احساس گناه شدیدی شد و سال‌ها خودش را بابت آن سرزنش کرد.

لیان بعدها درباره‌ی راکون‌سیتی گفت:
«راکون‌سیتی جایی بود که همه‌چیز برای من شروع شد. وقتی آن اتفاق افتاد، نتونستم... نتونستم کاری انجام بدم. برای همین الان اینجام.»

جیل هم ارتباطاتی با راکون‌سیتی و آمبرلا دارد، اما انگیزه‌هایش متفاوت است.

طبق راهنماهای رسمی، جیل از همان ابتدا به دلیل حس عدالت و علاقه وارد نیروی پلیس شد؛ اما در عین حال، کارهای خطرناک پلیسی برایش هیجان و آدرنالین هم داشت.

در اصل حادثه عمارت بود که نقطه عطف زندگی جیل بود. او تعدادی از دوستان و همکارانش را از دست داد و بعد از آن تصمیم گرفت درباره‌ی آمبرلا تحقیق کند.

مشکل این بود که مردم راکون‌سیتی یا توسط آمبرلا خریداری شده بودند یا از آن می‌ترسیدند و ترجیح می‌دادند چشمشان را روی فعالیت‌های شرکت ببندند.

حتی در مقدمه‌ی نسخه اصلی Resident Evil 3، جیل مردم شهر را تا حدی مسئول این فاجعه می‌داند؛ چون هیچ‌کس حاضر نبود در برابر آمبرلا مقاومت کند.

بنابراین انگیزه جیل بیشتر از جنس نفرت از فساد، طمع و شرارت آمبرلا است، نه احساس گناه شخصی نسبت به یک اتفاق خاص.

پس چرا جیل انتخاب جذابی به نظر نمی‌رسد؟

قطعاً دیدن جیل در دفتر S.T.A.R.S.، اشاره‌های او به کلاه S.T.A.R.S. یا واکنشش به عکس اعضای گروه می‌توانست جذاب باشد.

حتی اگر مشخص شود Gideon میزبان انگل جدید Nemesis است، این موضوع می‌توانست از نظر احساسی برای جیل جالب باشد.

اما مسئله اینجاست که این‌ها بیشتر ارجاعات کوچک و نوستالژیک هستند و لزوماً چیزی مهم به داستان اصلی یا مسیر شخصیتی جیل اضافه نمی‌کنند.

اگر به کل سری نگاه کنیم، سازندگان هیچ‌وقت ارتباط احساسی جیل با اعضای S.T.A.R.S. و مکان‌های راکون‌سیتی را آن‌طور که انتظار می‌رود، عمیق نکرده‌اند.

مثلاً جیل جسد دوستش Forest را پیدا می‌کند و حتی به اداره پلیس می‌رود، اما این اتفاقات تأثیر عمیق و مهمی روی داستان نمی‌گذارند!

دلیلش هم احتمالاً محدودیت فنی یا کم‌کاری سازندگان نبوده است. بلکه مسئله این است که بازیکن برای اولین بار Forest را می‌بیند و بنابراین مرگ او نمی‌تواند همان تأثیر احساسی را روی بازیکن داشته باشد که روی جیل دارد.

برای همین مثلاً کریس نسبت به مرگ احتمالی ربکا احساسات بیشتری نشان می‌دهد؛ چون بازیکن و کریس قبلاً ربکا را دیده‌اند و مدت کوتاهی با او همراه بوده‌اند.

• Resident Evil 4 Remake/Separate Ways
• Resident Evil Village
• Resident Evil 3 Remake

Stephanie Panisello — کلر ردفیلد
Jeff Schine — کریس ردفیلد
Craig Burnatowski — آلبرت وسکر
Matthew Castle — استیو برنساید
Vincent Kerschbaum — رودریگو خوان راوال
Andrew Wheildon-Dennis — آلفرد اَشفورد
Lizabeth Helian — الکسیا اَشفورد
Phoebe O’Donovan — نقش نامشخص
Lucy Aarden — نقش نامشخص

Hallea Jones — ربکا چمبرز
Jon McLaren — بیلی کوئن