راز عزیز

« ‏- زندگیت چجوری میگذره؟ + صبر روی صبر.»

و ناگهان، دیگر برايم مهم نبود، كه ديده شوم، درک شوم، با من صحبت شود، جواب پیامم را بدهند، دوستم داشته باشند يا نه، دعوت شوم يا درباره ام صحبت كنند؛ حالا همه جا آرام است و من بالاخره خودم را پيدا كردم.

عاشق منم که یار به حالم نظرنکرد ای خواجه درد هست ولیکن طبیب نیست...

آخر آدم باید در این دنیا یک کار بزرگ‌تری از زندگی روزمره بکند. باید بتواند چیزی را تغییر بدهد. حالا که کاری نمانده بکنم پس عشق می‌ورزم. سووشون | سیمین دانشور

من آن بودم که میگفتم به هر پرسش دو صد پاسخ کنون گر نام من پرسی جوابش را نمیدانم...

دوستت دارم... چونان مردی که عاشق زنی‌ست که هیچ‌گاه لمس نکرده، فقط برایش نوشته است و چند عکسش را نگه می‌دارد... چارلزبوکوفسکی

[media, no text]

در غیاب من… از اسم من محافظت کن و مرا همیشه به یاد بیاور، حتی اگر زنده نبودم! دیگران اهمیتی ندارند اما تو مرا به یاد بیاور… چون من همیشه به این فکر کرده‌ام، که تو مرا خیلی دوست داری

تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم

به قول صابر ابر:‌ چه عجیب! هنوز هم امید دارم...🍀🌿

نه چیزی را نگه می دارم، نه لحظه ای را می طلبم، فقط می نگرم... و در سکوت خود می فهمم که زندگی؛ چیزی جز جاری بودن بی پایان نیست...

جز صدای جغدها چیزی نمی آید به گوش قمریان آخر کجا رفتند؟ ساران را چه شد؟ از هجوم کرکسانِ شوم قلب من گرفت! بلبلان قرقاولان کبکان هزاران را چه شد؟ دور تا دور من از دشمن سیاهی میزند دوستان ما کجا رفتند؟ یاران را چه شد؟

[media, no text]

«ما مردمان عادی گاهی دلمان می‌خواهد خوشبخت باشیم. نان گرم بخوریم، یا بندرهای دنیا را نه در کارت پستا‌ل‌ها، بلکه به صورت زنده ببینیم. ما مردمان عادی خیلی آرزوهای دیگر هم داریم که ما فرصت شمردنش را نداریم و شما حوصله شنیدنش را ندارید.» _احمدرضا احمدی

لوییجی پیراندلو می‌گفت ما یک چهره نداریم؛ به تعدادِ آدم‌هایی که ما را می‌شناسند، صورتک داریم. در چشمِ یکی آدمِ مغروریم، در چشمِ دیگری مهربان، در نگاهِ یکی بی‌پناه و در نگاهِ دیگری بی‌رحم. درد در این نیست که دیگران چطور تو را می‌بینند؛ درد آن‌جاست که آن‌قدر میانِ این انعکاس‌های مختلف چرخ می‌زنی که وق…