ߊ‌‌ࡋߺࡅߺ߳❟ܟߺࡅ࡙ߺܥ‌‌ 🤍: post #2831 — TG.ME

🌴🕋🕌 کفاره‌ی گناه چهار دهه‌ست که غرب، امت ما را فریب می‌دهد که مجاهدانش تروریست، جنایتکار و تهدیدی برای امنیت ملی و تمامیت ارضی هستند و امت نیز این را باور کردند و فرزندان پاکشان را شرور و فاسد دانستند. کشورها همه‌ی توان نظامی و استراتژیک خود را برای خنثی کردن، زندانی کردن و تبعید آن‌ها به کار گرفتند. رسانه‌ها نیز به تخریب و تمسخر آن‌ها پرداخته و آنان را به جهل، حماقت و وحشیگری متهم کرده و ادعا کردند که این افراد برای امت خطرناکتر از سلاح‌های کشتار جمعی‌اند! نه فقط این که حتی آن‌ها را طاعونی بسیار کشنده نامیدند. دشمنان امت در آرامش و لذت به سر می‌بردند، وقتی می‌دیدند که «کشورهای اسلامی» و ارتش‌ها و دستگاه‌های امنیتی آن‌ها، فرزندان‌شان را می‌کشند و خردمندان‌شان را تبعید می‌کنند و نخبگان‌شان را عقیم می‌سازند و جوانانشان را زندانی و به چوبه‌های دار در میادین شهرها آویزان می‌کنند. جوانان مجاهد امت، تمام دشمنان را خسته کرده بودند و در تمام نبردهایی که در میدان‌های دور از سرزمین خود انجام دادند، پیروز شدند. آن‌ها با هر ندایی برای یاری برادران دینی خود که هزاران کیلومتر از آن‌ها فاصله داشتند، رهسپار می‌شدند. بله، آن گروه کوچک مجاهد در تمامی نبردهای خود با دشمن پیروز شد، اما به محض بازگشت به سرزمین خود، جنگ را باختند. کشورهایشان با شمشیرهای امنیت و دستگاه قضایی به استقبال آن‌ها رفتند و درهای زندان‌ها را به روی آن‌ها گشودند. این‌گونه بود که گُل جوانی‌شان تباه شد و با مردمانی مواجه شدند که در بردگی غرق شده بودند و به فرزندان خود فقط از دید دشمن نگاه می‌کردند. آری،چه هولناک است که امتی به صورت کامل برای از بین بردن و خنثی کردن گروه مبارزانش قیام کرده باشد! وقتی نسل مجاهد با شهید شدن، مفقود شدن، زندان شدن و تبعید شدن از دنیا رخت بربست، دشمن آمد و بر سر این امت بدترین افرادش را گماشت در حالی‌که هیچ واکنشی در کار نبود. زمین‌هایشان را اشغال کرد و ثروتشان را غارت نمود در حالی‌که هیچ واکنشی در کار نبود. فرزندانشان را کشت و نادانان‌شان را زنده نگه داشت در حالی‌که هیچ واکنشی در کار نبود. مقدساتشان را نجس کرد در حالی که هیچ واکنشی در کار نبود... و از آن‌ها جز ناله، نکوهش و زاری نمی‌شنویم، حتی آن را هم به‌خوبی انجام نمی‌دهند و می‌گویند چرا دعا می‌کنیم و پاسخی نمی‌گیریم؟! و چرا از دولت‌هایمان یاری می‌خواهیم و یاری نمی‌کنند؟! و چرا فرزندانمان را به جهاد فرا می‌خوانیم و آن‌ها نمی‌شتابند؟! چگونه نصرت و پیروزی از دولت‌هایی فرا برسد که فرزندان مجاهدش را کشته، شکنجه کرده و به زندان انداخته‌؟! چگونه فرزندانی که دیده‌اند چه بلایی بر سر برادران مجاهدشان آورده‌اید، عازم جهاد می‌شوند!؟ هر امتی دارای گروه کوچکی از پیروانش است که بار مسائل حیاتی‌اش را به دوش می‌کشد و برای آن می‌جنگد. اگر آن‌ها را بکشید و بیرون کنید، از کجا مانندشان را خواهید آورد!؟ به خدا سوگند که این یک نسل‌کشی است، نسل‌کشی نسلی که مردانش را اخته کرده‌اند. اما این امت حتی در قتل‌عام و نسل‌کشی نیز مورد رحمت خداوند است؛ خداوند گروهی مبارز جدید را از زیر خاکسترش می‌رویاند. چقدر هولناک است آنچه امت اسلام در آخرالزمان مرتکب شده است. بعد از قرن‌ها از این چهل سال به عنوان سیاه‌چاله‌ای مرموز و نامفهوم در تاریخ امت صحبت خواهد شد. اما الحمدلله که ما در آخرین دوره از عصر ضعف قرار داریم و نسل جدید دوباره برای مبارزه و مقابله با باطل برخواهد خاست، همان‌‌گونه که تقدیر اوست. این فرصتی است برای امت که از گناه بی‌سابقه‌ای که در تاریخ امت اسلام مرتکب شده، توبه کند و مجاهدان خود را یاری دهد و در حمایت از فرزندان خود جان‌فشانی کند، بدون اینکه به خود مغرور گردد. در پایان این دهه خداوند پیروزی طالبان و راسخ بودن طوفان‌الأقصی را به ما داده است! از آن‌ها الگو بگیرید. دکتر رضا بودراع | برگردان: پارسا دارابی