اگر شما اطلاعی از حسن پایکر نداشتید و فقط میخواستید بر اساس این پست نتیجه بگیرید به احتمال زیاد تصورتان این بود که حسن پایکر یک انقلابی مائویست است که با حمایت از یک جنگ مسلحانه فعال علیه دولت فدرال آمریکا در یوتیوب «ویو» و «لایک» درو میکند. یا احتمالاً حدس میزنید پایکر عضو یک حزب مارکسیست-لنینیستی مورد تعقیب افبیآی است.
اما در واقعیت حسن پایکر یک دموکرات است، همانطور که داییاش جنگ اویغور، مؤسس رسانه ترکان جوان، یک دموکرات است. و حسن پایکر مسیر سیاسی خود را در آنجا شروع کرد و در تمام فعالیت سیاسی خود حامی حزب دموکرات بوده. پایکر نه یک انقلابی و ضد سیستم که یک حامی و تبلیغکننده یکی از جناحهای سیاسی آمریکاست و همیشه بوده. کسی بهخاطر شاعر دربار بودن به گولاگ فرستاده نمیشه.
حسن پایکر در حال تشکیل حزب کمونیستی برای سرنگونی سرمایهداری جهانی نیست، تنها کاری که دارد میکند سفیدشویی حزب دموکرات است بعد از اینکه در دوران ریاست بایدن دهها هزار دانشجو را کتک زدند. نه حتی بهخاطر تلاش برای براندازی نظام بلکه بهخاطر التزامشان به لیبرالیسم (مگر اینکه لیبرالها بخواهند بگویند مبارزه با نسلکشی بخشی از آرمانشان نیست) بعد از همچین فاجعهای در مشروعیت نظام سیاسی و حزب دموکرات نیاز به سفیدشویی است و دقیقاً در برای همچین موقعیتی پایکر و امثالش ورود میکنند.
از خود بپرسید راهحل پایکر، ممدانی، السید و سندرز برای مقابله با این سیستم امپریالیسم آمریکا چیست؟ رای دادن به حزب دموکرات، به کلامی دیگر حمایت از یکی از دو جناح حاکم آمریکا. خندهدارترین چیز ممکن ادعای اینکه رای دادن به حزب سیستم تلاش برای سرنگونی نظام سیاسی است چون یک سری کلمات رادیکال به زبان آورده شده.
و اما به طور کلی، جناح بهاصطلاح ترقیخواه حزب دموکرات یک حزب مارکسیست-لنینیستی نیست که به دنبال آگاهی طبقاتی و دیکتاتوری پرولتاریا باشد. جناح ترقیخواه اپوزیسیون کنترلشدهای است که هدفی جز این ندارد که خطر هرگونه انقلاب سوسیالیستی را عقیم کند.
آمریکا یک کشور سرمایهداری است بلکه قلب سرمایهداری جهان است به طبع این باعث ایجاد نابرابری اقتصادی و در نتیجه اپوزیسیون سوسیالیستی میشود. برای اینکه این به جنگ داخلی و شورش ختم نشود جناح ترقیخواه همان وعدههای انقلابی را میدهد اما از مسیر آسان انتخابات به طور طبیعی اکثر افراد بین دو گزینه انتخابات آسان را انتخاب میکنند.
جناح ترقیخواه با وعدههای حداکثری وارد میشود و دستاوردهای حداقلی تحویل میدهد و با استدلالهای «اصلاحات زمانبر هستند» و «تغییر نیازمند همکاری است» این فرآیند را توجیه میکنند اما در نهایت تلاش و انرژی اپوزیسیون خرج انتخابات و کمپین میشود نه انقلاب، حسن پایکر هم بخشی از این سیستم است.
در نهایت خود نویسنده متوجه مسخره بودن ادعاش نیست با اینکه بهش اشاره میکند. اینکه حسن پایکر یک کاخنشین میلیونر مورد حمایت حزب دموکرات که ثروتش از طریق ویدیوهای مبتذل سیاسی در یوتیوب به دست آمده (به راستی چه چیز لیبرالتر از این) کسی که هم پدرش یک کارشناس سیاسی مبلغ لیبرالیسم است و هم داییاش یکی از بزرگان رسانهای حزب دموکرات یک مخالف و دشمن واقعی سیستم آمریکا است.
جدا از این جوک، ایده اینکه نظام سیاسی آمریکا یعنی سرمایهداران مالی و تولیدی، پنتاگون، بوروکراسی آمریکا، امپراتوریهای رسانهای و شرکتهای فناوری در حد و اندازه یک سوسک عقل و غریزه بقا ندارند که اگر دوباره یک خطری مثل حزب پلنگهای سیاه به وجود آمده علیه آن اقدام کنند و یا حداقل اجازه ندهند از ابزار آنها علیه خودشان استفاده کند، خنده دار است.
- پاکزاد
Forwarded fromاخوان المُبَيِّنین
Vergangenheit²
8August 16, 2026 127 3
