اگه حرف آدمها نبود عشقورزیدن خیلی زیباتر میشد، زندگی سادهتر میبود.
یک لحظه از خودت بپرس ، به نظرت چرا آدمها فقط نمیتونن عاشق کسی یا چیزی باشن که کنارش خوشحالن؟ چرا این مردم، مردمی که همه چیز رو قضاوت میکنن، انقدر تشنهی دزدیدنِ آزادی دیگران هستن؟ چرا این کارو میکنیم؟
جنسیت، فاصله سنی، نسبت خانوادگی، اختلاف طبقاتی.. همهی اینها چقدر مهمه که باعث میشه آدمها از خودشون بودن دست بردارن؟ چقدر مهماند که میتونن برای عاشقی هم حد و مرز تعیین کنن؟
