𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶 ✨️

‌ غم‌ها را نمےتوان ڪم ڪرد باید خودت را زیاد ڪنی 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ اڪَر رفیق شفیق است، چه غم از دشمن دارد چو شمع، خنده زنان سوختن از خویش دارد 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ اهدافتو مشخص ڪن اونارو به ڪسے نڪَو بهشون برس خودتو بلـند تشویق ڪن 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ هر ڪَاه چیزے را رها ڪردیم، به سمتمان بازڪَشت و دیر شد مثل دریا ڪه جسدے را پس مےزند 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

💓ـ 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ ‌زندڪَے ڪَر هزار باره بود، باره دیڪَر تو، بار دیڪَر تو... 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

　 "تا ميل نباشد به وصال از طرف دوست سودے نڪند حرص و تمنا ڪه تو دارے" 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ شازده ڪوچولو پرسید چرا آدما وقتے میفهمن بودنشون باعث دلڪَرمیه خودشونو ازت دریغ میڪنن؟ روباه ڪَفت خب بالاخره یجایـے باید معلوم بشه ڪه آدم نیستن دیڪَه 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ ‏چنانت دوست مےدارم ڪه ڪَر روزے فراق اُفتد تو صبر از من توانے ڪرد و من صبر از تو نتوانم 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ غافل است از جُنبشِ بی اختیار نبض خویش آن ڪه پندارد در دست اختیاری داشته است 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

دو تا قهوه ڪَذاشت رو میز ڪَفت: بیا بشین اینجا با هم غصه‌ی تو رو بخوریم! نڪَفت ڪَریه نڪن، نڪَفت حالا پیش اومده دیڪَه چیڪار میشه ڪرد، «آدم باید یڪیو داشته باشه باهاش بشینه غصه بخوره، قشنڪَ فقط خنده و شادی نیست قشنڪَ اینه ڪه بشینید با هم غصه همو بخورید...»

‌ ‌ توجه نخواست ولی توجه ڪرد، فداڪاری ڪرد، اسمش مـادࢪ بود🫀 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ ‌به خاطر يڪ مُشت دلتنڪَے به خاطر چند سطر جاے خالے تو به خاطر قرارے ڪه در من ڪَذاشتے و ديڪَر سر جاے خودش نيست مثل ساعت شنے، از تو پُرم؛ از تو خالے⌛️ 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ اندوه ڪَم نمیشود! تو آنقدر وسیع میشوی؛ ڪه اندوه در تــو ڪَم میشود. 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶

‌ از هرزه دلان عشق تمنا شدنے نیست هر میوه ے شیرین ڪه مربا شدنے نیست ڪَردو، نتوان ڪَفت به هر ڪَِردے و دوّار بر هر ڪه سبیل هست ڪه بابا شدنے نیست 𝒫𝒶𝓇𝒾𝓈𝒶