رشد و توسعه صلاحیت حرفه‌ای

افکار نادرست که منجر به ناراحتی یا رفتار ناسازگارانه می‌شوند.
افکار درست اما غیرمفید که ممکن است نیاز به حل مسئله یا پذیرش داشته باشند.
افکار بخشی از فرایند فکری ناکارآمد مانند نشخوار ذهنی، وسواس یا خودانتقادی.

درمانگر باید افکاری که بیشترین ناراحتی و احتمال وقوع مجدد را دارند، شناسایی کند. افکاری که موانع اصلی برای رسیدن به اهداف هستند یا بار احساسی بالایی دارند، در اولویت قرار می‌گیرند.

چه شواهدی برای درست بودن یا نادرست بودن فکر وجود دارد؟
آیا توضیح دیگری وجود دارد؟
اثرات باور به این فکر چیست؟

در مواردی، استفاده از آزمایش‌های رفتاری به مراجع کمک می‌کند تا افکار خود را از طریق تجربه مستقیم ارزیابی کند. این روش به خصوص برای کودکانی که درک ذهنی پایین‌تری دارند، مفید است.

شناسایی تحریفات شناختی
استفاده از افشای خود برای کمک به مراجع
طراحی پاسخ مفید به فکر خودکار

بر روی حل مسئله تمرکز کند.
بررسی کند که آیا نتیجه‌گیری مراجع نادرست است.
به مراجع در پذیرش مسئله و تمرکز بر اقدامات ارزشمند کمک کند.

احساسات نقش مهمی در CBT دارند، زیرا یکی از اهداف اصلی درمان، کاهش احساسات منفی و افزایش احساسات مثبت است. احساسات منفی شدید می‌توانند مانع تفکر واضح، حل مسئله، و انجام کارهای مؤثر شوند و در نتیجه، دستیابی به اهداف را مختل کنند. از سوی دیگر، احساسات منفی می‌توانند عملکردهای مثبتی نیز داشته باشند، مانند انگیزه‌بخشی یا هشدار به مراجع برای پر کردن خلأهای زندگی.

احساسات مثبت حس رفاه و تاب‌آوری ایجاد می‌کنند. درمانگر با گفتگو درباره علایق، خاطرات مثبت، و رویدادهای خوشایند هفته، به مراجع کمک می‌کند تا احساسات مثبت خود را تقویت کند. همچنین، برنامه‌های عملی شامل فعالیت‌های اجتماعی، لذت‌بخش و معنادار می‌تواند به افزایش احساسات مثبت کمک کند.

درمانگر به مراجعان کمک می‌کند تا احساسات منفی خود را شناسایی و نام‌گذاری کنند. در صورت لزوم، لیستی از احساسات منفی یا پرسش‌های چندگزینه‌ای ارائه می‌شود تا به مراجع در شناسایی دقیق احساسات کمک کند.

در مواقعی، درمانگر از مراجع می‌خواهد شدت احساسات خود را ارزیابی کند، مثلاً از ۰ تا ۱۰. این ارزیابی به درمانگر کمک می‌کند تا مشخص کند آیا مداخله بیشتری لازم است یا خیر. همچنین، این ارزیابی به مراجع کمک می‌کند تا به درک بهتری از احساسات خود برسد.

مراجعان باید تفاوت بین افکار خودکار و احساسات را درک کنند. افکار معمولاً به صورت جملات یا تصاویر ذهنی ظاهر می‌شوند، در حالی که احساسات معمولاً یک کلمه مانند "غمگین" یا "عصبی" هستند. درک این تفاوت به مراجع کمک می‌کند که بهتر بتواند احساسات خود را شناسایی و مدیریت کند.

درمانگر تلاش می‌کند تا ارتباط بین افکار خودکار، احساسات و رفتار مراجع را درک کند. در مواقعی که محتوای افکار با احساسات همخوانی ندارد، درمانگر از مراجع می‌خواهد موقعیت را با جزئیات بیشتری تصور کند تا علت واقعی احساسات شناسایی شود.

در برخی موارد، افزایش احساسات منفی به مراجع کمک می‌کند که افکار خود را بهتر شناسایی کند و در سطح احساسی تغییر دهد. تکنیک‌هایی مانند تجسم و تمرکز بر حس‌های بدنی می‌توانند به افزایش احساسات منفی کمک کنند.

برخی مراجعان باورهای نادرستی درباره احساسات منفی دارند و از ترس تجربه آن‌ها، از مواجهه با موقعیت‌های احساسی اجتناب می‌کنند. درمانگر با استفاده از تکنیک‌هایی مانند بازسازی شناختی و ذهن‌آگاهی به مراجع کمک می‌کند که این باورها را اصلاح کند.

درمانگر از تکنیک‌های مختلفی برای کمک به تنظیم احساسات مراجع استفاده می‌کند، از جمله حل مسئله، ارزیابی و پاسخ به افکار منفی، انجام فعالیت‌های اجتماعی و لذت‌بخش، ورزش، پذیرش غیرقضاوتی احساسات منفی، و تکنیک‌های آرامش‌بخش.