این.
کار صدا تو این اپیزود عالی بود. صدای موشها. صدای زمزمهها توی ردکیپ. حتی صدای قدمها هم شنیده میشد. بذاریدش کنار رفتار متفاوت دوربین نسبت به بقیه اپیزودا و استفاده از کلوزآپهای غیرمعمول. حتی ادیت و جوری که از یه سکانس به یه سکانس دیگه کات میخورد. همه اینا برای نشون دادن وضعیت روانی رینیرا و چیزی که تو ذهنش میگذره و چیزی که قراره در نهایت بهش برسیم حیاتی بود.
این اپیزود در ابعاد دنیای یغمه یخ و آتش یه چیزی بود مثل اپیزود مگس برکینگ بد. با این تفاوت که اونجا با والتر و جسی توی آزمایشگاه گیر افتاده بودیم و اینجا تو ذهن رینیرا.
