گاهِ روایت و رؤیا: post #927 — TG.ME

دلتنگی ما به‌خاطر فقدان است. بی‌قراری ما ناشی از تهی‌شدن آن گوشه‌ای از زندگی‌ست که هرچند از ایشان دور بوده‌ایم، همواره کنج‌های امن حیات بوده‌اند. از سوگواری نترس. تحمل اشک‌های تو برای من دشوار است، اما تصور این‌که سنگ سیاهی را به واسطه‌ی این فقدان به‌دوش می‌کشی و دم نمی‌زنی دشوارتر! _از نامه‌های حسین دریابند به غزاله علیزاده https://t.me/NADTime

8