Forwarded fromنجیب مایل هروی
هو چنین گویند که در کعبه سیصد و شصت بت نهاده بودند، و اگر محاسبانِ عالم خواهند که عددِ بُتان سینهی تو را در ضبط آرند عاجز آیند. آزری نمیباید که در این عهد بت تراشد که هر کجا در عالم ناشسته رویی است در دلش بتی آزری است، النَّفْسُ هُوَ الصَّنَمُ الأکْبَر. در شهر مُغی میرود کلاهی بر سر نهاده، و تو میروی عمامۀ توحید بر سر نهاده، در پنداشتِ توحید. اگر مسلمانی به عمامه و جامه است، اَحْسَنت ای سرِ صدّیقان؛ وگر گبرکی در آن است که دل در دو بندی، پس میدان که کار چیست. بر جمله میدان که به حدیث هیچچیز فرا ندهند. روحالارواح فی شرح اسماء الملک الفتّاح( شرح عرفانی بر اسماء الله) شهابالدین احمدبنمنصور سمعانی به تصحیح و توضیح استاد نجیب مایل هروی با احترام بنیاد فرهنگی مایل هروی
3February 12, 2026 299
