فکر می‌کنم علاقه داشتن به چیزای کوچیک، چیزایی که خیلی هم وقت‌گیر… — November — TG.ME

فکر می‌کنم علاقه داشتن به چیزای کوچیک، چیزایی که خیلی هم وقت‌گیر نیستن، خودش یه بخشی از زنده بودنه. من دوست دارم ساعت‌ها با کسی حرف بزنم که حرفی برای گفتن داشته باشه؛ کسی که وقتی باهاش صحبت می‌کنی، بفهمی چه چیزایی رو دوست داره، از چه چیزایی خوشش نمیاد، برای چه چیزایی ذوق می‌کنه و حتی بشه سر سلیقه‌هاش باهاش بحث کرد. یه جورایی وقتی یکی انگار به هیچ چیز علاقه‌ای نداره و با بی‌تفاوتی به همه‌چیز نگاه می‌کنه و گوش می‌ده، کلافه‌م می‌کنه. شاید درست نباشه بگم به هیچ چیز علاقه نداره، ولی واقعاً نمی‌دونم چطور توضیحش بدم. در کل، به نظرم خیلی قشنگه که با یکی حرف بزنی و کم‌کم بفهمی چه چیزایی رو دوست داره، چه چیزایی براش مهمه، از چه چیزایی خوشحال می‌شه و برای چه چیزایی ذوق می‌کنه. حتی یه جورایی آدمی که وانمود می‌کنه به هیچ چیز علاقه‌ای نداره، برام ناشناخته‌تر و عجیب‌وغریب‌تر از آدمیه که هزار تا علاقه‌ی عجیب و غریب داره.