همانطور که پیش از این گفتم بر خلاف توهمی که در فیلم های سینمایی دهه هفتاد نمایش داده شد و مردم ایران متحدانه در حال دفاع نشان داده میشدند در دهه شصت بسیاری از مردم از حمله عراق به ایران خوشحال بودند، بسیاری دیگر به رزمندگان نیش و کنایه میزدند، بسیاری دیگر در غیاب رزمندگان خانواده هایشان را اذیت می کردند.
در نهایت اقلیت مطلق 5 درصدی جبهه ها را دیدند (تازه آن هم با اضافه کردن مردم مناطق مرزی که از شهر و خانه خودشان دفاع می کردند) که مجموعا این مدافعان ایران با خانواده هایشان نهایتا 15 الی 20 درصد جمعیت ایران هم نمی شدند.
صحبت های مرحومه عباسی مادر چهار شهید را بشنویم:
