باب: د نانځکو او د لوبو له وسایلو سره د لوبې په اړه
٣٥٣٩ - عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ أَوْ خَيْبَرَ، وَفِي سَهْوَتِهَا سِتْرٌ، فَهَبَّتْ رِيحٌ فَكَشَفَتْ نَاحِيَةَ السِّتْرِ عَنْ بَنَاتٍ لِعَائِشَةَ لُعَبٍ، فَقَالَ: «مَا هَذَا يَا عَائِشَةُ؟» قَالَتْ: بَنَاتِي. وَرَأَى بَيْنَهُنَّ فَرَسًا لَهُ جَنَاحَانِ مِنْ رِقَاعٍ، فَقَالَ: «مَا هَذَا الَّذِي أَرَى وَسْطَهُنَّ؟» قَالَتْ: فَرَسٌ. قَالَ: «وَمَا هَذَا الَّذِي عَلَيْهِ؟» قَالَتْ: جَنَاحَانِ. قَالَ: «فَرَسٌ لَهُ جَنَاحَانِ؟!» قَالَتْ: أَمَا سَمِعْتَ أَنَّ لِسُلَيْمَانَ خَيْلاً لَهَا أَجْنِحَةٌ؟! قَالَتْ: فَضَحِكَ حَتَّى رَأَيْتُ نَوَاجِذَهُ.[أبو داود: ٤٩٣٢]
یعنې: «عایشه رضي الله عنها وایي: رسول الله صلی الله علیه وسلم چې د تبوک یا خیبر له غزا څخه راستون شو، په داسې حال کې چې (د کور) پر یوې طاقچې پرده ځړېدلې وه، باد ولګېد او پرده یې پورته کړه، چې له امله یې د عایشې رضي الله عنها نانځکې ښکاره شوې. نبي کریم ﷺ وپوښتل: «ای عایشې! دا څه دي؟» ما عرض وکړ: «دا زما نانځکې دي». هغه حضرت ﷺ د هغوی په منځ کې یو داسې اس ولید چې دوه وزرونه یې لرل او له ټوټې څخه جوړ شوي وو. د الله پیغمبر ﷺ وپوښتل: «دا څه شی دی چې زه یې د دوی په منځ کې وینم؟» ما وویل: «اس دی». ویې پوښتل: «دا څه دي چې پر هغه باندې دي؟» ما عرض وکړ: «دا یې وزرونه دي». رسول الله ﷺ وفرمایل: «ایا اس دوه وزرونه لري؟» عایشه وایي: ما عرض وکړ: «ایا تاسو نه دي اورېدلي چې سلیمان (علیه السلام) داسې اس درلود چې ډېر وزرونه یې لرل؟» په دې وخت کې رسول الله ﷺ داسې وخندل چې د خندا له امله یې د عقل غاښونه ښکاره شول».
📚 «ترجمهی: معالم السنة النبوية»
