این نگاره شاه طهماسب اول است. موزه کلیولند اثر را حدود ۹۳۵ خورشیدی، قزوین، دوره صفوی، با تکنیک گواش و آب رنگ و طلا روی کاغذ، معرفی میکند. اندازه کل برگ ۳۰ × ۲۱٫۱ سانتیمتر.
شاه در اینجا نه بر تخت نشسته، نه با شمشیر و اسب و سپاه معرفی شده. حتی تاج یا نشانهای آشکار از تشریفات سلطنتی ندارد. اگر تاریخ حدود ۹۳۵ را بپذیریم، طهماسب تنها حدود یک سال پیش از مرگش است. تصویر یک فرمانرواست در واپسین سالهای زندگی. او که به نظر متفکر مینماید دو زانو بر زمین نشسته دست بر دست گذاشته و کتابی پیش رو دارد. شاه لباس بسیار فاخر دارد، اما فاخر بودنش با نمایش پرزرقوبرق درباری بیان نشده، تجمل در جزئیات پنهان است.
پیش رویش جوی و بالای سرش درخت بید است. در پس زمینه آسمان به زمین نمیرسد، فضا شاعرانه است، رنگ های آسمان رنگ غروب اند، شاید اشاره ای باشد به غروب زندگی پادشاه.
شاه ایستاده یا در حال حرکت نیست، آب آهسته حرکت میکند، بید حرکتی نرم و آویخته دارد، پرندگان بی صدا در آسمان در پروازند همه چیز حسی از آرامش دارد. شاهی خاموش نشسته و طبیعت نیز گویی در اطراف او آرام گرفته است.
@PersianPaintings
