ببری فقط یک حیوان خانگی نبود؛ فرزندم، همدمم و مراقب روح و روانم بود.
کاش دوباره صدای میومیو کردنش را پشت در میشنیدم و بلند میشدم در را باز میکردم؛ اما پشت در نبود… چند دقیقه بعد دوباره صدایش را
میشنیدم، باز در را باز میکردم، اما باز هم آنجا نبود… تا اینکه برای سومین بار، وقتی صدایش را شنیدم و در را باز کردم، از پلهها بالا میآمد و خودش را در بغلم میانداخت.
آری، ببری اینگونه مرا امتحان میکرد؛ میخواست ببیند پدرش چند بار حاضر است برای او از روی تخت بلند شود و در را باز کند… ❤️🐾
