ماداکوسگار

یعنی مثلا من امسال متوجه ی سری الگوهای رفتاریم شدم که هرچی بیشتر دنبال ریشه میگشتم واسش بیشتر میرسیدم به تجربیات ورژن سه چهار ساله‌ام و گهی که اون موقع برای دیل کردن باهاشون میخوردم، که خب اون لحظه بهترین یا میشه گفت تنها گهی بود که میشد خورد ولی تبدیل شدنش به ی عادت مغزی و پیاده کردنش رو همه ابعاد …

یعنی موقعیتای تحصیلی و شغلی و عاطفی و نمیدونم کیرخر و هرچیزی که از سنی که پا تو اولین جامعه بعد از خانواده میذارین تا هشتاد سالگی به دست میارین به طرز وحشتناکی تابع این قضیه‌ست، اصلا هدفم این نیست همه چیزو بندازم گردن محیط و تاثیر اراده و اعمال خود ادمو نادیده بگیرم، صرفا میگم این محیط از روز اول دا…

بنظرم کلا زندگی آدمیزاد تا حد خیلی زیادی تحت تاثیر مکانیزمای دفاعی مغزش برای بقا تو بچگیه، تاثیر الگویی که مغزتون ی روزی برای محافظت از شما درپیش گرفت رو زندگیتون به قدری زیاده که اگه سعی کنین بشناسینش دروهله اول کیر میکنید تو باعث و بانیش اما اگه کنترلش کنین تا حد زیادی همه چیز راحت تر میشه

راستش من هیچ سوادی تو این زمینه ندارم چیزیم که دارم میگم فقط از سر تجربست

بنظر من

ادمیزاد ی دارایی داره اونم کیرخریه که مغزش بهش تبدیل شده بعد طی کردن ی بگایی از هر نوعش

[media, no text]

[media, no text]

هربار بهش میگم نیازی نیست نگران این کسشرا باشی هنوز اونقد کسخل نیستم برم تو حیاط دانشگاه قبر خامنه ای رو بگم وقتی گزینه حمله چریکی به آخوند رو میزمه، بیشتر کلش کیری میشه پا میشه میره تو اتاق

داستانای زنعموم

من خودم شریف میوردم بابام نذاشت برم رفتم‌ شاهرود

انقد درطول ی سال گذشته سریال دیدم حتی این یکیم نمونده بگم ایول حالا برم سریال ببینم. قشنگ زندگیم دقیقا عین قبل کنکوره فقط با این تفاوت که استرس ندارم و بابام بیشتر از قبل درمورد اینکه نرم شریف چون هربار میریزن تو دانشگاه و من ادمیم که خودشو بگا میده درگیر بازی کثیف بی پدرمادر سیاست میشم زنم گاییده م…

شیرجه بزنم تو گیت

[media, no text]