|•حَرفآی مَنطقی•|

در سن عیاشی هستم اما ذهن ارامش طلب و سالمندی دارم.

‏هیچ ‌آدمی بعد خوب شدن سرطانش دوباره دلتنگ روزای مریضیش نمیشه! پس وقتی از کسی یا چیزی که مثل سرطان افتاده بوده به جونت خلاص شدی، دلتنگ اون روزا شدن حماقته…

من به خودم مدیونم؛ بابت همه‌ی روزهایی که باید زندگی می‌کردم و هرکاری کردم جز زندگی.

‏غم، تنها روتین منظم یک ایرانیه.

‏پیشرفت میکنی و میبینی خیلی از آدمای نزدیکت به جای اینکه خوشحال شن، علنا دارن طرفت سنگ پرتاب میکنن‌.

من دوام آوردم. باز هم دوام میارم. ‏ولی دلم میخواست معنی زندگیم چیزی بیشتر از دوام آوردن باشه…

غم جمعه داره ازم لب میگیره.

بعضی از آدما هم مثل ابر میمونن، گورشونو که گم‌ میکنن نور میتابه به زندگیت.

خرجم داره دخلمو میاره.

آدم خوبی که باشی،تو کسی رو از دست نمیدی اونا تو رو از دست میدن.

بشقاب بقیرو نگا نکن غذای خودت سرد میشه

آنچه می‌جویی تویی و آنچه میخواهی تویی پس ز تو تا آنچه گم کردی ره بسیار نیست

استرس باید در مورد پول یا پیشرفتت باشه، نه اینکه نگران باشی کی باهات صحبت نمیکنه بچسب به زندگیت بابا .

‏برای زندگیم اسپانسر میخوام خیلی گرونم.