•Theazad•

.

.

[media, no text]

:)

«فاجعه این‌جاست که ما وطن را به کسانی باخته‌ایم که به این خاک هیچ حسی ندارند.» _فریدون فرخزاد.

بعضی از ما غرق در گرداب کلمات می‌شویم.

چه حوصله‌ای دارین برای تلافی؛ رها کنین مثل محمود درویش که می‌گه: همین مجازات تو را بس که من دیگر آن طور که تو را می‌دیدم، دیگر نمی‌بینم.

خیلی جذابه وقتی افراد بابت دیر جواب دادن عذرخواهی می‌کنن. یا وقتی تورو در جریان نگه میدارن تا شروع به بیش فکری نکنی. خیلی ها ناپدید میشن و تورو با حدس و گمان تنها میزارن.

کاش کسی جایی منتظرم باشد

چایت را بنوش نگران فردایت نباش از گندمزار من و تو مشتی کاه می‌ماند برای بادها

صادق هدایت: حس می‌کنم از دور خودم را می‌بینم که دارم غرق می‌شوم، و کاری از دستم ساخته نیست.

«قبل از این‌که تو را ببینم، اگرچه زنده ولی تهی بودم.»

هیچوقت صدتون رو واسه کسی نزارید. آدم‌ها از نم نم بارون خوششون میاد ولی از سیل متنفرن.

والدین : دوستای فیک می‌شناسن. بچه ها: اقوام فیک می‌شناسن. دوست ها : عشق های فیک رو.