از جمله کیفرهای #گناه این است که برکتِ عمر، برکتِ روزی، برکتِ علم، برکتِ عمل و برکتِ طاعت را از بین میبرد. در یک کلام، گناه برکتِ دین و دنیا را محو میکند. ازاینرو، هیچکس را نمییابی که در عمر، دین و دنیایش برکتی کمتر از کسی داشته باشد که خدا را نافرمانی میکند. و برکت از زمین جز به سبب گناهان مردم محو نشده است.
خداوند متعال میفرماید: «و اگر اهل روستاها (و شهرها) ایمان آورند و تقوا پیشه کنند، برکات آسمان و زمین را بر آنان میگشاییم»
و در حدیث آمده است: «روحالقدس در دل من دمید که هیچ جانی نمیمیرد تا روزیِ خود را بهطور کامل دریافت کند؛ پس از خدا پروا کنید و در طلب روزی به شیوهای نیکو و معتدل بکوشید؛ زیرا آنچه نزد خداست جز با طاعت او به دست نمیآید. و خداوند آسودگی و شادی را در رضایت و یقین قرار داده و نگرانی و اندوه را در شک و نارضایتی».
فراخیِ روزی و بهرهمندی از عمل، به زیادیِ مال و کار نیست، و طولانی بودن عمر نیز به شمار فراوانِ ماهها و سالها نیست؛ بلکه فراخیِ روزی و طولانی بودن عمر، به برکتی است که در آن قرار میگیرد.
ابن القیم رحمه الله در الداء والدواء
