آسوده دلان را غـــــم شوریده سران نیست
این طایـفه را ، غصـــه ی رنج دگران نیست
راز دل مــا ، پـیــش کـسـی بـاز مـگــویـیــد
هر بی بصری ، با خبر از بی خبـــران نیست
غـــافـل مـنـشـیـنـیـد ز تـیـــمـار دل ریــــش
این شیوه پسندیده ی صاحبنظـــران نیست
ای همسفــران ، باری اگــر هست ، ببندیـد
این خانه ، اقـامـتــگـه مـا رهــــگـذران نیست
مـا خسـتــه دلان ، از بر احبــاب چـو رفتیــــم
چـشـمی ز پـی قافـلـه ی مـا ، نـگـران نیست
ای بی ثمــــران سـرو شمــا سبـــز بـمـانیـــد
مقبول ، بجـــز سرکشی بی هنــــران نیست
در بزم هنــــر اهـل سیــاسـت چـه نشیــــند
میــخانـه دگــر جایـگـه فـتـنـه گـران نیست
معینی_کرمانشاهی
