او دانشجوی اقتصاد در ولایت پروان افغانستان بود؛ اما وقتی درهای دانشگاه به روی دختران بسته شد، مسیر زندگیاش هم ناگهان تغییر کرد.
با از دست دادن دانشگاه، فرصتهایش برای کسب درآمد هم محدود شد. به مهارتی برگشت که تا آن زمان فقط یک سرگرمی بود: بافتنی. از زنی که کسبوکاری مشابه داشت یاد گرفت و کمکم سبک خودش را پیدا کرد.
چهار سال ادامه داد؛ کیف، کیف پول و زیورآلات بافت و به دنبال مشتری گشت. اما موانع زیادی وجود داشت: جایی برای کار خارج از خانه نداشت و بازار محلی مناسبی هم برای عرضه محصولاتش پیدا نمیکرد. درآمد ماهانهاش حدود ۴ تا ۵ هزار افغانی بود؛ مبلغی که برای حل مشکلات مالیاش کافی نبود.
بعد، راه دیگری را در فضای مجازی پیدا کرد. پس از شرکت در دورههای مهارتهای کسبوکار و دیجیتال، فروشگاه آنلاین خودش را راهاندازی کرد و توانست محصولاتش را فراتر از پروان به مشتریان معرفی کند.
امروز میگوید درآمد دارد، بخشی از مشکلات مالیاش را حل میکند و قدمبهقدم به سمت خودکفایی حرکت میکند.
دانشگاه از او گرفته شد، اما او تلاش کرد مسیر دیگری برای استقلال خودش بسازد.
این روایت بر اساس داستانی منتشرشده توسط زنان سازمان ملل متحد است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#افغانستان
#دختران_افغانستان
#روز_جهانی_دختر
#آموزش_دختران #مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
August 29, 2026 65 1
