ارتباط بدون خشونت یا ارتباط بیخشونت (به انگلیسی: Nonviolent Communication)، نوعی فرایند ارتباطی است که به وسیله مارشال روزنبرگ درآغاز دههٔ ۱۹۶۰ گسترش یافت. ارتباط بدون خشونت روشی برای بودن در جهان است که هدفش خدمت به زندگی و ایجاد ارتباط به گونهای است که نیازهای همه از طریق مراقبت طبیعی برآورده شود.
نامشخص
طبق گفته مارشال روزنبرگ، بنیانگذار ارتباط بدون خشونت، ارتباط بدون خشونت بر اصل آهیمسا استوار است، یعنی حالت طبیعی محبت، زمانی که هیچ خشونتی در دل وجود ندارد.
ارتباط بدون خشونت بر اساس این ایده که همه انسانها دارای ظرفیت برای شفقت هستند و تنها زمانی متوسل به خشونت یا رفتار آسیب زا به دیگران میشوند که استراتژیهای مؤثرتر برای برآوردن نیازها را نشناسند. عادتهای فکری و گفتاری که منجر به استفاده از خشونت (جسمی و روانی) میشود، از طریق فرهنگ آموخته میشود. نظریه ارتباط بدون خشونت این را فرض میگیرد که تمام رفتارهای انسانی ناشی از تلاش برای برآوردن نیازهای جهانی انسان است و این نیازها هرگز در تضاد نیست. در عوض، درگیری زمانی رخ میدهد که استراتژی برای برآوردن نیاز به هم برخورد میکند. ارتباط بدون خشونت پیشنهاد میکند که اگر مردم بتوانند نیازهای خود، نیازهای دیگران، و احساسات، که این نیازها را احاطه کرده، شناسایی کنند، میتوان هماهنگی را به دست آورد.
در حالی که ارتباط بدون خشونت ظاهراً به عنوان یک فرایند ارتباطی به منظور بهبود اتصال دلسوزانه با دیگران آموزش داده شدهاست. همچنین به عنوان یک تمرین معنوی و روحانی، مجموعهای از ارزشها، تکنیک پرورشی والدانه، یک روش آموزشی و به عنوان یک جهان بینی تفسیر میشود.
l♥️TA
July 1, 2026 439 2
