کافه‌ مستاجر پلاک ۱۲

طبیعیه که توی دنیای مُدرنِ امروزی و عصرِ هوش مصنوعی، من هنوز به چیزای قدیمی علاقه دارم؟ آهنگای قدیمی، فیلم و سریال‌های قدیمی، کتاب‌های قدیمی و حتی عشق‌های قدیمی. بینِ این‌ همه رابطه‌ای که برای هرکدومش یک اسمی وجود داره که نمی‌دونم چیه، من هنوز به یک عشقِ قدیمی و‌ پایدار باور دارم.

ای پدر ما که در آسمانی، واقعاً چی می‌شد یا اینارو دو قدم اون ورتر به دنیا میاوردی یا حداقل من رو پدرسگ؟

کاش قبل از کرونا بود، سال‌های اولِ دانشجوییم. تهران زندگی می‌کردم و توی خوابگاه بودم.

راستی این نصیحت رو لطفاً از من بپذیرید. در ارتباط با رابطه‌ی شخصیتون، عشق و علاقتون به یک آدم، ارتباط و حسی که بینتون هست، لطفاً از هیچکس کمک نگیرید، و از هیچکس مشورت نگیرید. شما نمی‌دونید کسی که داره بهتون مشورت می‌ده از سر دلسوزی داره مشورت می‌ده یا حسادت. نمی‌دونید از سر بدجنسی مشورت می‌ده یا مهربونی. هیچوقت هم نمی‌تونید بفهمید حق با کیه. یک رابطه‌ی خوب ممکنه فقط بخاطر یک سری مشورت از طرفِ آدمِ اشتباه خراب بشه. اینجور وقتا همیشه خودتون سعی کنید با کسی که باهاش هستید حلش کنید و به حسِ ششمتون اعتماد کنید.