از وقتی که عقلم رسیده بود و قابلیت درک مسخره شدن بهم اضافه شده تا همین الان من بابت صدای ضبط شده با میکروفون پشت ی نوارکاست توی ی دونه از این ضبطهایدو کاسته مسخره میشم!
علت؟
چمباتمه زده بودم کنار خواهرم و بعد اینکه دکلمهش ضبط شد مثل یک مجری حاذق بحث و به من پاس میده و میگه بفرمایید:
اول چندتا فوت میکنم تو میکروفون بعد ضمن معرفی خودم اعلام میکنم که من پنج سالمه و فوتبال رو دوست دارم.
این دیرینهترین نسبت من با زمین فوتباله
تو همهی این سالها من عاشق بازیکنهایی بودم که حتی ربطی نه به رئال داشتن نه پرسپولیس؛ مثلا توتی
دلپیرو
زانتی
گیگز
چقدر غمگین شدم وقتی فابرگاس یا کمی قبلتر هانری پیرهن ارسنال و به گرفتن چندتا جام بیشتر با بارسلونا فروختن.
هیچ وقت بهش فکر نکرده بودم که به تو چه که کاکا میلان و رها کرد
چرا قلبت شکست وقتی بوفون لعنتی بعد اون همه سال تورین و ترک کرد.
انگار همیشه قراره همهی غصههای چهان مال من باشه؛ ولی نه!
من بندهی قصههای عاشقانهی فداکارانهام!
توتی به رم خیانت نکرد
لعنت فرستاد به همهی جامهای باشگاهی و همهی وسوسهی شهرت و پول، توی رم موند، جنگید، عرق ریخت، برد و باخت ولی به شهرش خیانت نکرد.
یک قهرمان واقعی.
اینها رو گفتم که به این خبر برسم که، دومنیکو براردی دهمین پاس گل فصلش روهم برای ساسولو داده و مثل قهرمان برخواسته از گور، بعد از مصدومیت فصل پیشش دوباره تیمش و به سری آ میاره.
چه قصهای
چه عاشقانهای
به به، من بندهی وفاداریم
لعنت به ی خونهی بهتر و ی شهر بزرگتر؛ وقتی که به شهر خودت خیانت کردی.
@HolyFeel
37
3
1
1January 28, 2025 3.7K 14