•هیرمان•

‏اما همیشه بر این امید بوده‌ام که زندگی اگر زمانی باغچه‌ات را سوزاند، عاقبت یک‌روز به تو گُلی خواهد داد به جبرانِ رنج‌هایت.

‏آدم فکر می‌کنه حالش خوبه تا وقتی میرسه خونه، میوفته رو تخت و تازه می‌فهمه چقدر خسته بوده، نه فقط از روز، از همه چی.

‏شما فکر کن در سال ۱۰ بار روز دختر داریم و من برای هیچکدومش کادویی دریافت نمی‌کنم.

نه ثروت تاکنون زاییده مردی، نه قصر و کاخ درمان کرده دردی، برو انسانیت را مشتری باش، قضاوت می‌شوی با آنچه کردی.

تایمی که با داداشم میگذرونم💘>>>>>

باشد که روزی عبور کند؛ این رنجی که از آنِ ما نیست.

به‌هرحال این اوضاعی است که می‌بینید و تفسیر لازم ندارد.ما هم می‌سوزیم و‌ می‌سازیم.قسمتمان این بوده یا نبوده دیگر اهمیت ندارد،سگ بریند روی قسمت و همه چیز. صادق هدایت

حفظ ارزش خود، شما را از تجربه‌های بی‌کیفیت حفظ میکند.

روزه گرفته برای درک گرسنه ها بعد همون گرسنه رو کشت ، چون اعتراض کرد به خاطر گرسنگیش!

این روزها بسیار پیش می‌آید که به نقطه‌ای خیره می‌شوم ولی نمی‌دانم به چه نگاه می‌کنم، در فکر فرو می‌روم بی اینکه هیچ در سر داشته باشم،این روز‌ها پر از لحظات بهت و انفصال از زندگی هستم.

گرچه همه چیز میگذرد، اما آدم تا همیشه برای برخی اتفاقات غمگین می‌ماند.

پز دادن های پی در پی، قُپی اومدن های الکی، اشاره کردن به چیزهایی که گفتنش هیچ ضرورتی نداره و دونستنش هم هیچ سودی نداره مغزمو بگامیده.

ولنتاین؟ خیلی آغوش‌ها برای همیشه ناتموم موندن.

‏بدتر از مرگ می‌دانی چیست؟ ‏اینکه شور زندگی را از تو بگیرند.