ɢʀᴇʏ

بعضی چیزارو باید در لحظه ازش لذت برد و به زندگی برگشت مثل دختر رهگذر که از موهات تعریف میکنه و برات یه روز شاد میسازه:)

دوست پسرم با اختلاف از همه، برگ برنده زندگیمه. درواقع زندگیم به دو قسمتِ "قبل از اون" و "بعد از اون" تقسیم شده و من عاشق سانس دوم داستانم کنار اونم.

زندگی همین است. ‏در چهل سالگی ‏با زخمی که از بیست سالگی ‏در قلب‌ خودمان جا گذاشته‌ایم ‏آرام آرام می‌میریم.

چیزهایی هست که نباید گفت، مگر برای دوستان. چیزهایی هست که نباید گفت، حتی برای دوستان. و بالاخره چیزهایی هست که نباید گفت؛ حتی برای خویشتن.

فکر می‌کردم آدم وقتی بزرگ می‌شود هیچ وقت گریه نمی‌کند. اما حالا می‌فهمم که در حقیقت وقتی آدم بزرگ می‌شود و از ته و توی کار سر در می‌آورد تازه گریه‌اش می‌گیرد و دلش به درد می‌آید.

یادم افتاد چه جاهایی در دنیا هست و من در چه منجلابی دست و پا می‌زنم.. -هدایت

جوری ک دوس پسرم پرتوقعم کرده🫴

[media, no text]

[media, no text]

از وقتی خودش را شناخته بود، در میانِ غمی بی‌انتها دست و پا می‌زد. غمی که بعدها فهمید گریبان‌گیر تمامِ مردمانِ سرزمینش هست؛ غمِ وطن و هم‌وطن.

انقدر هی نمی‌شه که دیگه اصلاً نمی‌خوای.

[media, no text]

انقد بگا رفتم ک اگه دوره ای نباشه و یه تایمی وضعم خوب نشه خیلی زشت میشه. واقعا باید یه زمانی برسه ک کیفیت زندگیم متوسط رو ب بالا باشه،مگرنه این میزان حقارت ب تنهایی تو کارنامه خیلی باعث سرافکندگیه

خاکستری هم خوبه ها، ولی زیادی باکلاسه سبک زندگی و بدبختی من دیگه دارک و باکلاس نیست واقعا در سطح کارگرای جنسی چیپ و خجالت اور شده واسه همین خاکستری خیلی همسو نیس با واقعیتم